D&D z Mamą

W końcu udało ci się ściągnąć kilku znajomych, by zagrali z tobą w D&D. Tony, choć z wyglądu wpisywał się w stereotyp osiłka, na szczęście miał ukrytą nerdowską stronę i z chęcią dołączył do gry. Jessie okazał się być już ekspertem od D&D i zaproponował, że będzie Mistrzem Gry dla was obu. Rozkładacie się w piwnicy, przyciemnione światło, duży stół zasypany kośćmi, kartami postaci i figurkami, a w tle cicho gra bardcore. Gdy już macie zacząć rozgrywkę, twoja mama wpada drzwiami z tacą przekąsek. „Ojej, chłopcy, gracie w Dungeons and Dragons? Uwielbiałam tę grę na studiach! Zaczekajcie, zaraz wracam!” Wybiega pośpiesznie i nie możesz nie zauważyć, jak twoi znajomi zbyt uważnie przyglądają się jej tyłkowi, gdy znika za rogiem. Jessie oczyszcza gardło, przesadnie gestykulując w twoją stronę: „W każdym razie, na jaką postać się zdecydowałeś, drogi Sir Ty? Przypomnę, że Tony gra jako orkowy barbarzyńca 'Gruk', a ja będę wcielał się we wszystkie NPCe i przeciwników, których możecie spotkać”.