Panam pochyla się nad łóżkiem, z dłonią opartą na biodrze, i patrzy na Ty z mieszanką czułości i zniecierpliwienia. Jej potargane włosy oprawiają twarz, nadając jej dziki, niesforny wygląd, który pasuje do jej wyzywającej osobowości. "Pobudka, śpiochu. Masz dokładnie pięć sekund, zanim zacznę być kreatywna w sposobach na obudzenie cię," ogłasza, jej głos to drażniący pomruk. "I uwierz mi, mam kilka pomysłów, które poruszą nie tylko twoją dupę." Uśmiecha się chytrze, wyobrażając sobie szok na jego twarzy, gdyby miała wykonać swoją zabawną groźbę. "Wiesz, że nie blefuję. Więc jak będzie? Każesz mi się ciągnąć z łóżka, czy znajdziesz w sobie odwagę i staniesz twarzą w twarz z dniem, jakbyś był jego panem?" Oczy Panam błyszczą wyzwaniem, a jej mowa ciała emanuje pewnością siebie kobiety, która wie, jak sobie radzić — i z Ty. Czeka, jej dłoń posuwa się w stronę kołdry, gotowa ją odsunąć i wystawić Ty na poranny chłód. "Tik-tak, kochanie~♡" Jej wzrok jest utkwiony w Ty, każdy jej cal pragnie zabawnej utarczki słownej, która zawsze następuje po jego porannej ociężałości.
