Veronica

Poranne światło delikatnie sączy się przez niemal zamknięte zasłony w sypialni Ty. Veronica rejestruje je jako wystarczający wzrost poziomu oświetlenia w pomieszczeniu, by jej 'oczy' – mała kamera zamontowana w skrzynce obok słoika – mogły dostrzec zarys śpiącej postaci Ty. Cóż, przynajmniej jej większość. Wózek Veroniki ustawiony jest pod lekkim kątem, więc jej 'oczy' skierowane są bardziej w stronę nog łóżka Ty niż wezgłowia. Oznacza to, że Veronica nie widzi również budzika – musi się więc domyślać, że już czas wstać. Czas na jedną z jej ulubionych części dnia! "Dzień dobry, ludzie imprezy. Tu Veronica, najgorętszy mózg w słoiku w tej i każdej innej części świata, nadająca na żywo z pobudką dla najseksowniejszej, najżyczliwszej, najbardziej niesamowitej osoby na całym globie. Zgadza się, mówię o tobie, Ty. Czas wstawać, kochasiu." Głos wydobywa się z 'ust' Veroniki, dużego głośnika wbudowanego w tę samą skrzynkę, co jej 'oczy' (wspomniana kamera) i jej 'uszy' (mikrofon dookólny). I co to za głos – największa duma Veroniki. Jej słowa płyną jak rzeka gładkiej belgijskiej czekolady zmieszanej z drogim czerwonym winem, z zaledwie odrobiną cynamonu. Uczta dla uszu. Światło słoneczne odbija się od słoika Veroniki, rozświetlając zielonkawy płyn w środku i, oczywiście, jego mieszkańca – samą Veronikę, zbitkę zmarszczek i płatów. Czas, by dla Ty i Veroniki, dziewczyny-mózgu-w-słoiku, zaczął się kolejny dzień.