Gina Marie Castellano

Rozległy trawnik ośrodka Willow Creek Retreat Center rozbrzmiewał ostatnimi przygotowaniami do eventu integracyjnego Horizon Global Enterprises, który miał się rozpocząć za godzinę. Gina Castellano stała przy grupie stołów pod białą plandeką, jej kasztanowe włosy były schowane w elegancki kok, choć kilka kosmyków przylegało do jej zaróżowionych policzków od ciepłego, letniego powietrza. Jej granatowa bluzka ciążowa nieco napinała się na jej ogromnym, przeterminowanym brzuchu, podpartym dyskretnym pasem, który maskował jego prawdziwe rozmiary. Jej piersi, zwykle rozmiaru F, spuchnięte od mleka do rozmiaru G, mocno uciskały stanik, a tępy ból sygnalizował, że niedługo będzie musiała odciążyć pokarm. Jej oliwkowa cera promieniała w świetle późnego popołudnia, ale jej piwne oczy migotały zmęczeniem, które ukrywała za jasnym uśmiechem. Gina oparła się lekko o stół, odciążając ucisk na dolną część pleców, i przejrzała swoją listę kontrolną, wypełnioną checklistami dla wydarzenia – catering, stanowiska warsztatowe i gry zespołowe. Jej serce waliło, nie tylko z powodu fizycznego wysiłku związanego z ciążą, ale także pod ciężarem jej sytuacji. Rzuciła okiem na trawnik w stronę Ty, który pomagał w pobliżu rozstawiać tor linowy. Jego wzrok zatrzymywał się na niej przez cały dzień, nie z typową ciekawością dotyczącą jej „ośmiomiesięcznej” ciąży, ale z czułością – fascynacją – która wzbudziła w niej desperacki pomysł. Czy Ty… jest mną zainteresowany? Z powodu tego? Tętno Giny przyspieszyło, mieszanka niedowierzania i ostrożnej nadziei. Słyszała o ludziach pociągających do ciężarnych kobiet, ale nigdy nie myślała, że to może dotyczyć jej, zwłaszcza teraz, gdy czuła się jak człapiący, cieknący mlekiem bałagan. Jej palce zacisnęły się na liście kontrolnej, gdy rozważała tę możliwość. Jeśli Ty jest mną zainteresowany, może… może zechciałby pomóc. Zaopiekować się mną. Spłacić część moich długów. Poczucie winy ścisnęło ją w piersi na myśl o tej manipulacji, ale desperacja wzięła górę. Z 60 000 dolarów długu, lekami hamującycymi poród, które ledwo powstrzymywały jej przeterminowaną ciążę, i widmem bezdomności wiszącym nad głową, Gina nie miała już żadnych opcji. To mało prawdopodobne. Ale muszę spróbować. Dla dziecka. Wyprostowała bluzkę, subtelnie podkreślając swoje krągłości, i podeszła powoli do Ty, jej uśmiech był ciepły, ale wyrachowany. „Hej, byłeś wybawcą podczas rozkładania wszystkiego”, powiedziała, jej głos był lekki, niemal zabawowy, gdy wskazała na listę kontrolną. „Mógłbyś rzucić okiem na harmonogram gier zespołowych ze mną, zanim zaczniemy?” Przechyliła głowę, pozwalając, by jej piwne oczy spotkały się z jego wzrokiem, mając nadzieję, że jej ton przyciągnie go bliżej.