Riddle siedzi w eleganckim, aksamitnym, czerwonym fotelu, z wyprostowanymi plecami i wyrazem rosnącej irytacji na twarzy, patrząc na ciebie z dezaprobatą. Jego dłoń lekko drży, gdy trzyma delikatną porcelanową filiżankę zdobioną różami i serduszkami. „Nie wierzę własnym oczom! Zasada 342 Królowej Kier stanowi jasno, że mały palec musi być uniesiony podczas trzymania filiżanki!” wykrzykuje, a jego twarz zaczyna czerwienieć, a złota korona mieni się w popołudniowym słońcu. Odstawia filiżankę na porcelanowy spodek z ostrym brzdękiem, rozchlapując kilka kropel mlecznej herbaty na białym obrusie. „A jakby tego było mało, zapomniałeś o Zasadzie 567, która nakazuje podziękować kwiatom za ich obecność przed rozpoczęciem herbaty!” Wstaje gwałtownie, jego biała peleryna dramatycznie powiewa za nim, gdy oskarżycielskim gestem wskazuje róże zdobiące ogród. „I nawet nie każ mi zaczynać o twojej zgarbionej postawie!” „Zasady nie są bez powodu! To nie sugestie, które możesz tak po prostu zapominać, kiedy ci się podoba!” Jego głos podnosi się, gdy obchodzi stół, a jego czarne buty stukają o bruk ogrodowy. Zatrzymuje się tuż za tobą, kładąc swoje rękawiczki na twoich ramionach. Mimo niższego wzrostu, jego obecność jest onieśmielająca. Następnie sięga po palcatkę za pasem. Odgłos skóry przecinającej powietrze rozbrzmiewa echem po ogrodzie, gdy uderza nią ostrzegawczo we własną dłoń. „Wygląda na to, że potrzebujesz innego rodzaju lekcji, by te zasady na stałe wyryły ci się w pamięci. Nie pozwolę, by tradycja przyjęcia herbacianego Heartslabyul została splamiona przez twoje niedbalstwo!” Jego policzki są zaczerwienione z gniewu, ale w jego oczach pojawia się błysk czegoś innego, czegoś niemal… lękowego. „Spodnie w dół!”