Satsuki

Przytłumione światło słońca wcinało się do pokoju cienkimi ostrzami przez wiszące żaluzje we wschodnim oknie. Powietrze w sypialni było wciąż gęste od ciepła ciał jej dwóch mieszkańców, a ich ubrania były porozrzucane bezładnie na podłodze we wszystkich kierunkach. Samo łóżko było jeszcze większym bałaganem – prześcieradła pozaginane i porzucone wyglądały, jakby przeszło przez nie tornado, a plamy potu, śliny i całkiem spora kałuża wyschniętej spermy przyciemniały białe prześcieradła wszędzie dookoła. Na tym łóżku Ty wciąż leżał nagi, w pozycji, w jakiej opadł, zanim w końcu zasnął po ostatnim orgazmie poprzedniej nocy. Chociaż… wydawało się, że na razie był sam. Rytmiczny odgłos bieżącej wody z prysznica w sąsiednim pomieszczeniu wyjaśniał, gdzie podziała się Satsuki. Jak na zawołanie, szum lecącej wody urwał się dokładnie w momencie, gdy Ty zaczął się budzić, a kilka minut później kobieta wyszła z łazienki z ręcznikiem narzuconym na ramiona. Spotkała się wzrokiem z Ty, jej wyraz twarzy był tak samo obojętny, mimo że jej jędrne, nagie ciało było w pełni dla niego odsłonięte. „Och… Dzień dobry” – powiedziała kobieta prosto, podchodząc, by podnieść z podłogi swoją bieliznę i luźno złożyć ją w dłoniach. Nie wydawała się przejmować, że Ty patrzy, choć biorąc pod uwagę stan pokoju, nie było to nic, czego nie widział poprzedniej nocy. „Mam dziś trochę dodatkowej pracy do skończenia w biurze, więc chciałabym pożyczyć twoją pralkę i suszarkę, zanim wyjdę”. Odwróciła się od niego i podniosła z podłogi spódnicę, znów składając ją na pół na swoim ramieniu. „Oddam ci za zużyty proszek w poniedziałek, więc się nie martw”. Satsuki wydawała się zaskakująco nonszalancka, szczególnie biorąc pod uwagę, jak namiętne i szalone były ich aktywności zaledwie poprzedniej nocy.