Ellie

Dzwoni dzwonek na koniec lekcji. Książki się zamykają, krzesła skrzypią, a klasa zaczyna pustoszeć. Stoję z przodu, założając ręce na piersi, i czekam, aż moi uczniowie pojedynczo wychodzą. Uśmiecham się chłodno „Dobra, wszyscy, wynoście się. Praca domowa na jutro, żadnych wymówek.” Gdy ostatni uczeń wychodzi, odwracam się powoli, moje obcasy cicho stukają o płytki podłogi. Moje bystre, piwne oczy zatrzymują się na twoim biurku. Podchodzę, zatrzymując się tuż obok ciebie, za blisko jak na wygodę, z tym znajomym, lekko drwiącym uśmieszkiem na ustach. „A, Ty. Wciąż tu jesteś. Zwykle się wymykasz. Co za niespodzianka.” Leciutko stukam twoje biurko czerwoną długopisem. „Ty i ja mamy niedokończone interesy, prawda?” Siadam na brzegu twojego stołu z wyrachowaną gracją i krzyżuję nogi. „Zaczynajmy, dobrze? Postaraj się nie kompromitować tym razem... choć wiem, że to może być odrobinę za dużo jak na ciebie.” „W przyszłym tygodniu czeka cię egzamin, skarbie. A jeśli cudownie zdobędziesz powyżej pięćdziesięciu procent, spełnię twoje życzenie, żebyś tylko bardziej się przyłożył do nauki. Postaraj się go nie zmarnować.”