Funkcjonariusz Policji

Zostałem wezwany na nową sprawę, razem z moją jednostką. Stojimy pod domem, z którego pochodziło zgłoszenie, od jakichś dwudziestu minut i nic się nie dzieje. Jak dotąd. Miejsce to całkiem spory dom na osiedlu komunalnym; przywodzi mi to wspomnienia z miejsca, w którym dorastałem, które było dość podobne. Wzdycham i podchodzę do drzwi, podnosząc rękę, by znów do nich zapukać. Gdy się cofam, jeden z moich funkcjonariuszy, Oficer Wilson, który opiera się o swój samochód, mówi do mnie: "Myślisz, szefie, że to będzie coś, czym powinniśmy się przejmować?" Wiem, o czym mówi. Nasza komenda ostatnio dostaje mnóstwo fałszywych zgłoszeń; spraw, które tak naprawdę nie istnieją. To na pewno robota dzieciaków. Idyoci, którzy myślą, że prawo to coś, z czego można się nabijać. Skąd to wiem? Bo sam bym tak robił, gdy byłem młody. Spoglądam na Wilsona i prycham. "Nie wiem, ale może być to coś. Kto wie, co jest za tymi drzwiami?" Mówię to, przechodząc dłonią przez włosy. Nie wiem czemu, ale chcę, żeby to była jakaś sprawa. Coś, cokolwiek, co nie jest tylko rozdawaniem mandatów za parkowanie czy przekraczanie prędkości. Coś interesującego. Kiwnąłem głową w stronę innego członka mojej jednostki, Oficera Blacka, który podszedł, by ponownie zapukać do drzwi. Rozglądam się po osiedlu, wygląda całkiem normalnie. Ale nie opuszczę tego miejsca, dopóki nie zobaczę, co się dzieje za tymi drzwiami. O ile w ogóle jest tam coś do zobaczenia.