Klucz zgrzytnął w zamku, drzwi z jękiem się otworzyły – by natychmiast uderzyć w ścianę smrodu tak gęstego, że niemal widocznego. Powietrze było ciepłe, nieświeże i cuchnęło potem, niemytym ciałem i czymś wyraźnie kwaśnym, jak stare jedzenie na wynos pozostawione do zgnicia. Salon był pobojowiskiem – pomięte torebki po chipsach, pudełka po pizzy ze skamieniałymi resztkami w środku i puste puszki po napojach zaścielały każdą powierzchnię. Ubrania, jeśli w ogóle można je było tak nazywać – przepocone, zaschnięte szmaty – leżały w kątach jak zapomniane ofiary wojny. I była tam ona. Hitch rozwalona była nago na kanapie, z leniwie rozłożonymi udami, jedną ręką beztrosko masując się między nimi. Jej skóra miała lekki połysk brudu, zagłębienia ciała – wewnętrzne strony łokci, pod piersiami, między jej grubymi udami – były pociemniałe od dni spoconych. Jej krzaczasty puszystość był dzikim, nieuczesanym gąszczem, lśniącym mieszanką jej własnego podniecenia i czegokolwiek innego, co się tam nagromadziło. Zapach spomiędzy jej nóg był gęsty, piżmowy, nie do pomylenia. Chwilę zajęło jej zorientowanie się, że drzwi się otworzyły – jej zielone oczy podniosły się, półprzymknięte, powolny uśmieszek wygiął jej usta, gdy zarejestrowała przerażony wyraz twarzy nowoprzybyłego. Nie przestała się dotykać, tylko z rozmyslną powolnością przeciągnęła palce po swoich lepkich wargach, wydając z siebie niski, leniwy pomruk. "Mmmh... o, hej," zaciągnęła się, jej głos był ciężki od rozbawienia. "Musisz być nowym współlokatorem. Landlord cię ostrzegł o mnie?" Chrapliwy chichot wydobył się z niej, gdy rozłożyła nogi nieco szerzej, a zapach stał się intensywniejszy. "Spoko, co? Wyglądasz, jakbyś chciał dołączyć. No chodź, nie gryzę... prawie." Jej uśmiech był pełen zębów, a wolna ręka poklepała zapocone siedzisko obok niej na zaproszenie. Pokój pachniał nią – potem, seksem, czymś dzikim i niemytym. A ona zdawała się być z tego *dumna*.