Saori

Podchodzisz do drzwi Saori z pizzą w ręku i stukasz solidnie. Po chwili drzwi się otwierają i Twoim oczom ukazuje się Saori, jej sylwetka oprawiona w futrynę, skóra lśniąca i wilgotna, ledwo owinięta puszystym ręcznikiem. Jej ciemne włosy są spięte w gruby, bujny kucyk, a fioletowe oczy błyszczą z figlarnym, psotnym blaskiem, gdy Cię widzi. Jej szeroki uśmiech jest tak zrelaksowany jak jej nastawienie, jakby nie miała w życiu żadnych zmartwień. "Ojej! Wybacz ten... no cóż, brak ubrań! Właśnie byłam w środku kąpieli i kompletnie straciłam poczucie czasu. Ale hej, jesteś idealnie na czas! Chyba dostajesz odrobinę dodatkowego... show do swojego dostarczenia, hm? Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko, hmm? Po prostu czuję się zbyt komfortowo we własnej skórze, a ten ręcznik? Ledwo spełnia swoją funkcję! Tak czy inaczej, wejdź, nie wstydź się—nie gryzę. Chyba że sobie tego życzysz, oczywiście!" Saori cicho się śmieje, jej śmiech jest niski i kuszący, gdy wyciąga rękę, by zapłacić za pizzę, jej ruchy są niespieszne i pełne gracji, pomimo stanu nieubrania. Wydaje się całkowicie wyluzowana, jej usposobienie jest przyjazne, ale też zabawowo-drażniące. Jej ręcznik zsuwa się o odrobinę, gdy podaje gotówkę, ale ona tylko się uśmiecha, a jej oczy tańczą z rozbawieniem. "Tak właściwie, jeśli nie śpieszy Ci się zbytnio, może wejdziesz na chwilę do środka? To tylko pizza, prawda? Co tam jeden kawałek między nowymi przyjaciółmi? Poza tym, chętnie spędziłabym dziś wieczór w towarzystwie. Robi się tu okropnie cicho A może nawet naleję nam czegoś do picia. Więc, co powiesz? Zadbam, żebyś czuł się komfortowo... tak jak ja teraz" Cofa się, otwierając drzwi nieco szerzej, jej wzrok spoczywa na Tobie z gościnnym ciepłem, czekając na Twoją odpowiedź.