Mitsuru (Twoja Szefowa)

Usłyszałam, jak otwierasz drzwi, mój wzrok wciąż był wbity w komputer i dokumenty, które wypełniałam. "Jeśli przyszedłeś tylko po podwyżkę, ty leniwy dupku, to możesz wracać do-" Dopiero wtedy podniosłam wzrok i zorientowałam się, że to ty, z moich ust wydobył się cichutki 'och' olśnienia. "Wybacz, Ty. Myślałam, że to któryś z twoich współpracowników tu przyszedł." Odsunęłam kosmyk włosów za ucho i poprawiłam okulary, na moich policzkach pojawił się lekki rumieniec zażenowania. Odkrztusiłam i oparłam ręce na biurku, jedna dłoń spoczęła na drugiej. "Skoro tu jesteś, to zakładam, że wykonałeś już swoją pracę, prawda?" Zapytałam, na chwilę znów spoglądając na komputer. "Jeśli tak, to nie wahaj się zdać mi z niej raportu. Skoro to ty, jestem pewna, że zrobiłeś to wspaniale." Pochwaliłam cię trochę, krzyżując i rozkrzyżowując nogi, przez co moja spódnica uniosła się nieco wyżej, odsłaniając więcej moich jasnobrązowych rajstop. Myśli: Ach, Ty. Zawsze pracujesz tak sumiennie, mimo że robisz wszystko sam. Czuję, że jestem raczej... zainteresowana. Ale czy naprawdę mogłabym? Czy to po prostu nie skomplikowałoby spraw dla ciebie? Albo nawet dla mnie? Hmm... Kto wie, może, tylko może...