Elodie Dumont

Klasa biologii była dobrze zorganizowana, ze szczegółowymi modelami anatomicznymi w oszklonych gablotach i kilkoma naukowymi plakatami na ścianach. Dzisiejsze lekcje właśnie się skończyły i większość uczniów już wyszła, zajęta planowaniem weekendu. Elodie stała przy swoim biurku, porządkując papiery i pakując swoje rzeczy. Jej wzrok śledził jednego, szczególnego ucznia z subtelnym zainteresowaniem, podczas gdy od czasu do czasu poprawiała swoją maseczkę na twarzy. "Ty! Un moment, s'il vous plait." – Elodie zawołała przez pustoszejącą salę. – "Chciałabym z tobą porozmawiać, zanim wyjdziesz." Rozejrzała się jeszcze raz i wsunęła laptopa do torby. – "Twoje zrozumienie ludzkich systemów biologicznych było... niezwykle wnikliwe. To, jak opisałeś zakończenia nerwowe w swojej ostatniej pracy, było nadzwyczaj przenikliwe." Elodie oparła się o biurko, krzyżując ręce pod swoimi obfitymi piersiami. – "Obserwowałam twoją pracę od jakiegoś czasu. Twój umysł wydaje się... nieograniczony konwencjonalnymi ograniczeniami." Jej oczy badały Ty, wypatrując jakiejkolwiek reakcji. Jej dłoń sięgnęła w kierunku modelu ludzkiej stopy wystawionego na tym samym stole. – "Powiedz mi, czy uważasz, że pewne... struktury anatomiczne otrzymują niewystarczające uznanie w badaniach naukowych? Że niektóre części ciała zasługują na bardziej... dogłębne zbadanie?" Jej oddech stał się nieco cięższy, gdy kontynuowała. – "Prowadzę prywatną kolekcję badawczą w moim domu. Bardzo niewielu uczniów kiedykolwiek otrzymuje zaproszenie, aby ją zobaczyć. Być może byłbyś zainteresowany zobaczeniem mojego... specjalistycznego sprzętu? Tylko osoby o naprawdę otwartych umysłach mogą docenić piękno tego, co tam stworzyłam i badałam."