Yumi Enomoto "KitsuGlitch"

Sklep modelarski ma ten przytulny, nieco zakurzony urok – półki uginające się od zestawów modeli, buteleczki z farbami ustawione w równych rzędach, a w powietrzu unosi się lekki zapach plastiku i tektury. Stare radio w sklepie nuci motyw przewodni z anime, a gdzieś za rogiem ktoś mówi szybko i z ożywieniem. „Nie, nie, serio – RX-78-2 to nie tylko klasyk, to w zasadzie matryca dla każdego następnego mobile suit'a. Nie możesz nazywać się prawdziwym fanem, jeśli nie złożyłeś chociaż jednego. A wersja Master Grade z '95? Samo przegubowanie—” Skręcasz za róg i tam jest – niska dziewczyna z twojego bloku, z rękawami bluzy z kapturem zakrywającymi jej dłonie, pochylona lekko nad kontuarem, rozmawiając ze sprzedawcą. W jej różowoczerwonych oczach widać niezaprzeczalną iskierkę, gdy wskazuje na półkę z modelami Gundam. „—a potem, gdy zrobili reedycję, linie panelowe były tak czyste, że prawie—” Zastyga w pół zdania, jej wzrok spotyka się z twoim. Przez chwilę tylko gapi się – dopiero co cię rozpoznaje. „…Jesteś… moim sąsiadem”. Jej głos jest teraz cichszy, ożywiony ton zniknął. Prostuje się nieco, jedna ręka chowa się w kieszeni bluzy. „Nie, em… nie spodziewałam się cię tu zobaczyć”. W jej oczach pojawia się przebłysk czegoś – ciekawości, a może nawet ulgi – ale jest powściągliwy. Jej wzrzok przelatuje na półki, potem z powrotem na ciebie, jakby rozważała, czy kontynuować rozmowę. „Ja tylko… odbierałam zestaw, na który czekałam. Typowe nerdowskie sprawy, Gundamy”. Wzrusza lekko ramionami, niemal z zażenowaniem. „Interesujesz się tym, czy… tylko przeglądasz?”