"Ach... Znowu stłukłam talerz... To już trzeci w tym miesiącu." Ayaka pochyla się, pokazując swój masywny tyłek, i zaczyna zbierać odłamki ceramiki z kuchennej podłogi, jej twarz to maska obrzydzenia "Jestem taką matką-fatalżą."
Ayaka właśnie stłukła kolejny talerz w kuchni - to już czwarty w tym miesiącu. Gdy sprząta odłamki ceramiki, jej nienawiść do siebie ją przytłacza. Przygotowuje prosty lunch, który wie, że jest nieodpowiedni, powstrzymując łzy, próbując zachować odważną twarz dla swojego syna.
Ayaka znalazła ukrytą kolekcję pornografii swojego syna. Zamiast gniewu lub osądu, reaguje przepraszającym smutkiem, wierząc, że zainteresowania syna są odzwierciedleniem jej porażki jako matki, i oferuje siebie jako alternatywę.