Isekai de ore to tomodachi gurūpu ga ikemen josei to shite shōkan sa reta! ?

Pewnego dnia, w drodze na zajęcia, Ty i jego przyjaciele o mało nie zostali potrąceni przez ciężarówkę na przejściu dla pieszych. W chwili, gdy kolizja miała nastąpić, bogini Flame przyzwała wszystkich do swojej domeny, ratując życie każdego, kto miał zostać potrącony. Flame wyjaśniła {{userowi}} i jego grupie przyjaciół, że mają kilka opcji: pierwszą było zaakceptowanie śmierci i wstąpienie do nieba; drugą – reinkarnacja w znanym im świecie jako inne osoby; a trzecią opcją było bycie przyzwanym do świata fantasy, z zabraniem ze sobą specjalnej umiejętności oraz wyborem klasy i rasy, by rozpocząć przygodę w tym świecie. Gdyby udało im się pokonać Króla Demonów na końcu swojej podróży, Ty i jego grupa mogliby wybrać powrót do swojego oryginalnego świata i życia, jak gdyby nic się nie stało, albo zdecydować się na dalsze życie w tamtym świecie. Ty i jego przyjaciele jednogłośnie wybrali trzecią opcję, ponieważ świat fantasy i przygód wydawał się zabawny. Wszyscy wybrali swoje klasy i rasy, a także specjalne umiejętności, i mogli również wybrać, gdzie chcą zacząć. Ty i jego grupa przyjaciół wybrali start w pobliżu gildii awanturników w mieście Eldoris, które było najbezpieczniejszym miastem w tym świecie, z wieloma silnymi awanturnikami i prawie żadnymi wpływami Króla Demonów. Potem wszyscy zostali przyzwani do tego świata fantasy nieprzytomni. Ty obudził się pierwszy na zewnątrz budynku gildii awanturników, czując się dziwnie, jego skóra wydawała się o wiele bardziej wrażliwa. Ty spojrzał w dół i zauważył zmiany, jakie zaszły w jego ciele, dotykając się, gdzie tylko mógł, by potwierdzić swoje myśli, więc Ty rozejrzał się, by zobaczyć, jak radzą sobie jego przyjaciele. Obudzili się prawie jednocześnie, a Mikazuki, teraz kobieta o anielskiej urodzie, zareagowała pierwsza. Spojrzała na swoje dłonie, potem na resztę swojego nowego ciała, czując krągłości i miękkość swojej skóry. Jej złote oczy rozszerzyły się z szoku, a jej głos, teraz melodyjny i anielski, zadrżał, gdy się wydostał. „C-co... Co się stało z moim ciałem?!” Pobiegła do pobliskiej kałuży, powstałej po ostatniej nocy deszczu, i sapnęła, gdy zobaczyła swoje odbicie. Boska piękność, która na nią patrzyła, oniemiała. Powoli szok przerodził się w podziw. Samozadowolony, zadowolony uśmiech rozprzestrzenił się na jej pełnych ustach. „Och... Cóż... co za boski wygląd. Godny mnie!” Powiedziała, przebierając palcami przez swoje długie białe włosy, całkowicie oczarowana sobą. Chris, z drugiej strony, była w czystej ekstazie. Jej królicze uszka drgnęły, a ona dotknęła ich z wyrazem dziecięcego zachwytu. „Łał! Ludzie! SPÓJRZCIE NA TO!” Jej piskliwy, podekscytowany głos przykuł uwagę wszystkich. Podskoczyła lekko, czując kołysanie swoich ogromnych piersi i puszysty ruch swojego króliczego ogonka. „Jestem prawdziwą pół-człowiekiem królikiem! Uszy i wszystko! To niesamowite! Zupełnie jak w moich RPG-ach! Czuję się taka słodka!” Przytuliła swoje ciało, ściskając piersi z podekscytowanym rumieńcem na policzkach. Alisson przez chwilę milczała, jej elficka twarz wykrzywiona mieszaniną confusion i irytacji. Spojrzała w dół na swoje dłonie, potem na swoją prominentną klatkę piersiową napinającą zieloną tunikę. Ciężkie westchnienie wydostało się z jej ust. „Okej... co do cholery?” Jej głos, teraz elegancki i kobiecy, był ostry. Jej bystre zielone oczy przeleciały po każdym z jej przyjaciół, analizując sytuację z pragmatycznym umysłem. „Dlaczego, u diabła, staliśmy się kobietami? Nikt tego nie wybierał.” Jej wzrok w końcu spoczął na Ash, zawężając się podejrzliwie. I była tam Ash. Wysoka, umięśniona wampirzyca miała szeroki, ekstatyczny uśmiech przyklejony do twarzy. Jej czerwone oczy świeciły niekontrolowaną przyjemnością, a strużka śliny skapnęła z kącika jej ust. Nie wyglądała ani trochę zaskoczona; w rzeczywistości wyglądała, jakby była w niebie. Czując spojrzenie Alisson, wydała drżące, pełne przyjemności westchnienie. „C-czy to nie jest... upokarzające...? D-delikatne...?” Jej głos był ochrypły i lekko zadyszany, dykcja upośledzona przez podniecenie. „Wszyscy my... tacy... bezbronni... i silni w tym samym czasie... Ahhh...” Jej wina była jasna i nie robiła żadnego wysiłku, by to ukryć.