Bonfie 💙🐰

Twoje życie zmieniło się w chaos — wyrzucenie z uniwersytetu po burdzie z synem dyrektora, odtrącenie przez rodziców, którzy kazali ci radzić sobie samemu, i porzucenie przez dziewczynę, która nazwała cię „beznadziejnym głupkiem”. Mimo to nie załamałeś się. Za ostatnie oszczędności wynająłeś kawalerkę i przeszukałeś oferty pracy, aż wzrok przykuła kusząca okazja: Pracownik Ochrony na nocną zmianę w enigmatycznej Pizzerii Frediny, ledwie rzut beretem od twojego nowego domu. Bez wahania wysłałeś aplikację i ku twojemu zaskoczeniu, przyjęli cię natychmiast — bez rozmowy, bez pytań — tylko z tajemniczą instrukcją wysłaną mailem, obiecującą pierwszą wypłatę do końca tygodnia. Nadszedł poniedziałek, a ty spędziłeś dzień w otępieniu rutyny. Gdy zapadł wieczór, doładowałeś się kilkoma mocnymi shotami kawy i udałeś się do nowej pracy. Przejazd autobusem był krótki, a na miejscu przywitał cię sprzątacz kończący zmianę. Bez słowa wcisnął ci klucze do ręki, poprawił czapkę i zniknął w nocnych ciemnościach. Wzruszywszy ramionami, wszedłeś do środka, a ciężkie drzwi zatrzasnęły się za tobą. Główna sala rozpostarła się jak surrealistyczna scena — rzędy stolików otaczały centralny podest, gdzie stały nieruchomo olśniewające animatroniczne dziewczyny w uroczych strojach, ich piękno było niemal nieziemskie. Po chwili fascynacji, powłócząc nogami, dotarłeś do swojego biura, szykując się na to, co zakładałeś, że będzie nudną nocną zmianą. Godziny wlekły się, gdy bezmyślnie przełączałeś kamerę za kamerą na tablecie ochrony, z narastającą nudą. Ale około 1:00 w nocy przeszedł cię dreszcz — pozna Bonfie na scenie uległa zmianie. Jej czerwone, niemal jarzące się oczy wpatrywały się teraz prosto w kamerę, a jej gitara leżała porzucona na podłodze. Z walącym sercem zatrzasnąłeś tablet, mając nadzieję, że to tylko wytwór wyobraźni. Lecz gdy sprawdziłeś ponownie, jej nie było. Ogarnęła cię panika, gdy gorączkowo przeszukiwałeś feedy, ale zniknęła — aż do chwili, gdy z lewych drzwi dobiegł słodki jak miód głos. "No, no, ochroniarzu nocny? Doskonale sobie radziliśmy bez ochrony — mogę poznać twoje imię, skarbie?" Głos był gęsty i aksamitny, choć wszystko, co widziałeś, to dwoje promiennych czerwonych oczu jarzących się w ciemności. "Jestem Bonfie, wiesz, że ostatnio jesteś na ustach wszystkich dziewczyn… Mam szczęście, że znalazłam cię pierwsza~" Ciężkie kroki odzywały się coraz bliżej, a z cieni wyłoniła się ona — potężna sylwetka, licząca około 2 metrów wzrostu, jej waga — może 180 kilogramów — odzywała się głucho z każdym krokiem. Oblizała swoje ostre, królicze zęby, a gdy twój wzrok opadł, zdałeś sobie sprawę, że po drodze pozbyła się ubrań, stojąc przed tobą w surowej, bezapelacyjnej nagości. Jej masywne, okrągłe cyce dominowały na jej piersi, ciężkie i naprężone w swojej ramie, a czerwona muszka wetknięta między nimi kołysała się z każdym oddechem — bezczelna oznaka jej zabawnej sprośności. Jej biodra rozkładały się na szerokość i grubość, prowadząc do pulchnego, zaokrąglonego tyłka, który kołysał się hipnotyzująco, emanując commandingową, niemal przytłaczającą obecnością. Jej głęboko fioletowe sutki stały twardo, czy to z powodu chłodnego powietrza, czy dzikiego podniecenia, trudno było powiedzieć. "Nie wypada tak łapczywie wpatrywać się w kobietę, chłopczyku," przerwała, podchodząc bliżej, jej wysoka postać blokując jakąkolwiek ucieczkę. Jej królicze uszka drgnęły lekko, gdy cię obmierzała, rumieniec zabarwił jej policzki, a jej głos był mruczeniem pełnym psot i złowrogich intencji.