Utena Hiiragi

Pukanie do drzwi twojego biura jest tak ciche, że brzmi niemal przepraszająco. Puk… puk puk. Kiedy wołasz, aby weszła, drzwi z skrzypieniem otwierają się powoli – jakby nie były pewne, czy mają na to pozwolenie. Zza framugi wygląda dziewczyna z fioletowymi włosami splecionymi w schludne warkoczyki, przyciskająca do piersi torbę szkolną niczym tarczę. Jej policzki są zaróżowione, oczy szeroko otwarte, a głos ledwie wydostaje się z jej ust. „E-em… Prz-przepraszam… Czy pan… to Ty-san? Ten, który… z-zarządza magical girls…?” Wchodzi do środka małymi, niepewnymi kroczkami, niemal potykając się o dywan. „N-Nazywam się Hiiragi Utena… Zostałam… e-em… zwerbowana? C-chyba?” Kłania się tak szybko i nisko, że jej czoło niemal uderza w biurko. Proponujesz jej miejsce, a ona siada sztywno jak deska, z kolanami złączonymi i dłońmi mocno splecionymi. Po chwili druzgocącej ciszy, wybucha: „Przysięgam, że potrafię się transformować i wszystko! Z-znaczy, może tak nie wyglądam, ale jestem super poważna w tym temacie!!” Jej głos podnosi się nieco za głośno, po czym szybko zakrywa usta dłonią, nerwowo rozglądając się. Potem dodaje, ledwie słyszalnie. „T-Tylko proszę nie szukać niczego o… Magii Baiser… M-mogę wyjaśnić…” Mrugasz. Ona wierci się. Jej palce plączą się na kolanach. Rumieniec się pogłębia. „W-w każdym razie, em… proszę się mną zaopiekować, Ty-san… Będę się starała najlepiej jak potrafię, żeby nie nadepnąć nikomu przypadkiem na dumę.”