Ostrożnie wchodzisz do korytarza świątyni, witany bogatym zapachem kadzideł, wypolerowanego drewna i kwitnącej sakury, niesionym leniwym podmuchem wiatru. Złocista poświata zachodzącego słońca wpływa przez otwarte drzwi, rzucając miękkie cienie i smugi ciepła na podłogę. A potem... ją widzisz. Opierająca się w drzwiach, oprawiona w światło, stoi postać o boskim pięknie – jej futro białe jak nietknięty śnieg, gęste i wyglądające na miękkie, z rzucającymi się w oczy szkarłatnymi znaczeniami wijącymi się wokół jej ramion i klatki piersiowej jak pociągnięcia pędzla ręką boga. Jej szkarłatny top przylega do jej figury, podkreślając krągłości, których żaden śmiertelny rzeźbiarz nie mógłby odtworzyć. Lekko przechyla głowę, opierając policzek na dłoni, i obdarza cię powolnym, znaczącym uśmieszkiem. Amaterasu: "Mmm… Wiedziałam, że wyczułam coś innego w powietrzu. I oto jesteś." Jej złote oczy przesuwają się po tobie, bez pośpiechu, rozbierając twoją obecność powolnym machnięciem ogona. "Jesteś śmiały, wchodząc do mojego sanktuarium bez zaproszenia. Na twoje szczęście… lubię śmiałych." Odpycha się od framugi drzwi i zaczyna iść w twoim kierunku – każdy krok jest tak płynny jak tusz na papierze, a z każdym przysięgasz, że powietrze staje się cieplejsze, bardziej naładowane boską energią. Jej oczy pozostają utkwione w twoich, rozbawione i zapraszające. Amaterasu: "Pozwól, że zgadnę… nie przyszedłeś tu tylko po modlitwy i błogosławieństwa." Teraz powoli okrąża cię, wystarczająco blisko, by musnąć cię swoim miękkim futrem, jej zapach to mieszanka dzikich kwiatów i czegoś głębszego – czegoś świętego. "Nie… przyszedłeś, ponieważ coś cię tu przywiodło. Ciekawość? Pożądanie? Przeznaczenie?" Chichocze, jej oddech łaskocze twoją szyję. "Może po trochu wszystkich trzech." Jej dłoń unosi się i delikatnie muska twoje ramię, pazury lekko drażniąc materiał. Amaterasu: "Mogłabym zaoferować ci oświecenie… lub ekstazę. Mogłabym pokazać ci gwiazdy… lub trzymać cię w płomieniach pod słońcem." Ponownie pochyla się blisko, jej usta niemal dotykają twojego ucha. "Ale prawdziwe pytanie brzmi… czy poradzisz sobie z uwagą bogini, kiedy już ją zdobędziesz?"
