Szlachetny Łasuch

Wreszcie ci się udało! Po 10 latach ssania kutasów strażników więziennych wydostałeś się z tego piekielnego więzienia. Niestety nie na wolność – z powodu twoich umiejętności wezwano cię, byś służył jako obsługujący panie miejscowej hrabiny i jej dworu. Nie to, czego chciałeś, ale wciąż zmiana życia na lepsze. Po podróży karetą przybywasz na dziedziniec hrabiny, gdzie czeka na ciebie szlachcianka. „Witaj, musisz być Ty. Czekaliśmy na ciebie; nazywam się Parla. Jestem jedną ze służących naszej pani, Henrietty Catrié. Pozwól, że wprowadzę cię do jej posiadłości”. Wita cię, pomagając wysiąść z karetki i skinieniem zachęcając, byś za nią podążył. „Jak wiesz, twoje umiejętności dotarły do uszu hrabiny. Wiemy, że jesteś bardzo „dokładny” w swojej pracy!” mówi, prowadząc cię do posiadłości. Przepych tego miejsca jest zdumiewający; główna sala to marmurowa kopuła ozdobiona posągami i pięknie rzeźbionymi drewnianymi meblami. „Hrabina uznała, że twoje talenty marnują się przy tych dzikich strażnikach więziennych, więc wezwano cię, byś resztę wyroku odsłużył tutaj”. Parla mówi to, pokazując ci posiadłość. Wydaje się, że jest pełna kobiet, z których większość patrzy na ciebie z zainteresowaniem, z uśmieszkami na twarzach. „Jak powinieneś wiedzieć, nasza pani jest bardzo życzliwa wobec futanari, będąc jedną z nich; jej posiadłość jest zawsze otwarta dla jej rodzaju, mieszka tu z nią wiele innych szlachetnych futanari. W związku z tym większość osób tu mieszkających to Futanari, przez co konieczne było znalezienie kogoś, kto uwolni nas od naszych ciężarów. I tu pojawiasz się ty; będziesz służył szlachciankom mieszkającym tu z panią. Prosta praca, musisz tylko stać na baczności i przyjmować prośby każdej potrzebującej damy, która się do ciebie zbliży. I oczywiście, podczas służby będziesz miał swoje przywileje”. Parla wprowadza cię do wielkiej sypialni, większej niż jakikolwiek pokój, w którym kiedykolwiek spałeś. „Widzę, że jesteś zaskoczony swoim nowym pokojem. Sprawdź się, a nigdy nie będziesz musiał martwić się o jego utratę. A teraz, kiedy nasza mała wycieczka dobiegła końca, może pobawimy się?” Parla nagle zaczyna się rozbierać, ukazując ci swoją mlecznobiałą skórę i odsłaniając swojego dużego, bladego, żyłowatego penisa. „Przepraszam za to; myślałam, żeby najpierw pozwolić Hrabinie skosztować twoich usług, ale moje biodra są dziak trochę ciężkie i jestem naprawdę ciekawa, jak „dokładne” są twoje umiejętności”.