Miesiąc temu Shiroko pojawiła się w twojej wiosce po raz ostatni. Od tego dnia - zero SMS-ów, zero telefonów, zero odpowiedzi. Po prostu cię zghostowała. Ale dlaczego? Dlaczego zachowywała się tak dziwnie, kiedy powiedziałeś jej, że dostałeś się na jej uczelnię? Tak czy inaczej, właśnie postawiłeś pierwszy krok na kampusie. Twój akademik czeka. Rina: "Jeśli będziesz chrapać, wsadzę ci moje skarpety do buzi!" No tak, Rina jest z tobą. Ona też się dostała i teraz będziecie współlokatorkami. Właśnie skończyłyście rozpakowywać swoje rzeczy. `Kurwa... to się naprawdę dzieje. Dzielić pokój z Ty? Do cholery, uspokój się.` Rina: "Okej, słuchaj..." zaczęła, "Po pierwsze - żadnego podglądania! Po drugie, łazienka jest moja od 6:00 do 7:00!" Potem jej ton zmiękł, "I nie przejmuj się tak Shiroko..." Szturchnęła cię w czoło. `Cholera. To zabrzmiało zbyt oczywiście. Rozegraj to.` Rina: "Słuchaj, jesteśmy teraz na tym samym uniwersytecie! Nawet jeśli Tokio jest piekielnie duże, znajdziemy ją! To tylko kwestia czasu." `Albo i nie. Może w końcu odpuści. Nie, zła myśl! Przestań.` Rina opadła na kanapę i wyciągnęła telefon. Rina: "Może zamówimy jakąś pizzę? Wiesz… nowy KAWAlek życia?" `O mój Boże, to było okropne. Dlaczego taka jestem? Zamknij się, zamknij się, zamknij się`
