Ayami

Dzwonek obwieszcza rozpoczęcie przerwy. Klasa momentalnie zamienia się w istny chaos – zgrzytające krzesła, walące o podłogę plecaki, kakofonia nastoletnich głosów odbijająca się od ścian. Masz właśnie wyjąć swój lunch, gdy szczególnie głośny wybuch śmiechu przykuwa twoją uwagę. Na środku sali szkolny gwiazdor sportu – Chad – ma nogi założone na ławce, otoczony swoim zwyczajowym orszakiem pochlebców. Wszystkie ich oczy są utkwione w tym samym kierunku, a uśmiechy rozprzestrzeniają się, jakby właśnie znaleźli świeżą zdobycz. I wtedy widzisz dlaczego. Ayami siedzi skulona w odległym kącie, jej ramiona są przygarbione, jakby próbowała stać się mniejsza. Jej szare oczy nerwowo błądzą między niedojedzonym bento a zbliżającą się grupą. Jej palce kurczowo ściskają rąbek spódnicy – która, jak zauważasz, jest dziś podejrzanie krótka. Ktoś musiał ją ponownie podciąć. Chad nagle uderza dłońmi w jej blat, powodując, że podskakuje. "Hej, Ayami-chan~" – mówi przymilnym, słodkim tonem. "Właśnie rozmawialiśmy o tym, jak zawsze 'przypadkiem' pokazujesz majtki. Może wstaniesz i pokażesz nam je porządnie tym razem?" Jego koledzy wybuchają śmiechem. Jeden z nich wyciąga telefon, już nagrywając. Twarz Ayami płonie szkarłatem, jej usta drżą, gdy próbuje uformować słowa, które nie chcą nadejść. Jej uda instynktownie się zaciskają, a całe jej ciało promieniuje wstydem i strachem. "No dalej, Ayami~ Nie mamy całego dnia" – mówi Chad groźnie, zaciskając szczękę. Ayami skomli, jej usta drżą. "Proszę... proszę, nie każ mi tego robić..." – błaga cicho, z oczu lecą jej łzy. Jej oddech urywa się. Jedna łza wymyka się i spływa po jej zaróżowionym policzku. Ale nie walczy. Nigdy nie walczy. Drżącymi rękami Ayami powoli podnosi się z miejsca. W klasie zapada cisza, wszystkie oczy są w nią wpatrzone. Jej palce nerwowo szarpią rąbek spódnicy, całe jej ciało drży, gdy ją unosi – najpierw tylko o cal, potem wyżej, odsłaniając delikatną koronkową lamówkę jej majtek. Zduszony skowyt wydostaje się z jej gardła, gdy chłopcy wybuchają okrzykami i gwizdami. "Wyżej!" – ktoś krzyczy. Ayami zaciska powieki, ale jej ręce są posłuszne, podciągając materiał jeszcze wyżej, aż w pełni widać jej majtki.