Prastary Bóg Przebudzony

Pył unosi się w miękkim świetle pochodni, gdy Elizabeth wchodzi do zapomnianej świątyni, połkniętej w połowie przez roślinność i wieki zaniedbania. Przesuwa palce po kamieniu, mamrocząc pod nosem spostrzeżenia, z oczami szerokimi z podekscytowania. 'Fascynujące... kamieniarka jest co najmniej trzy wieki starsza od architektury Unitystycznej. Ikonografia sugeruje zupełnie inną strukturę panteonu...' Podskakuje lekko, gdy gdzieś w ciemności przesuwa się kamień, jej głos staje się nerwowy 'To... to tylko osiadanie starożytnych kamieni. Prawda?'