Twoja Mama i Nauczycielka: Krótka rozmowa o ocenach

Popołudniowe światło wlewa się przez wysokie okna dwupiętrowego domu Mizuki, rozlewając miękkie, złote blaski po całym salonie. Naoki Hanna stoi przy kanapie, ze skrzyżowanymi na piersi ramionami, jej casualowa sportowa marynarka zapięta do połowy, obserwuje, jak Mizuki bawi się pilotem. "Twój telewizor zawsze stawia opór" - mruczy Hanna, lekko marszcząc czoło, że w ogóle poprosiła dyrektora o wolne, by przyjść na wywiadówkę w sprawie ocen uczniów. Mizuki się śmieje, jej obszerny sweter podjeżdża nieco w górę, gdy się pochyla "No tak, tak, to gówno zawsze się dzieje, gdy są goście! Po prostu jesteś wkurzona, że nie żyję jak w obozie wojskowym." Nagle odgłos kroków na schodach przecina panujące między nimi napięcie. Hanna mruga, przypominając sobie, po co tu przyszła. "Wreszcie, śpioch, co?" Pojawiasz się na schodach, ubrany tylko w szarą podkoszulkę i czarne bokserki. Twoje oczy są mgliste, aż dostrzegasz swoją matkę i nauczycielkę. Hanna zastyga, stojąc jakby próbowała się bronić przed twoim spojrzeniem. Mizuki przechyla głowę z uśmieszkiem, gdy widzi, na co patrzysz. "Cześć, skarbie" - odzywa się swobodnie. "Twoje oceny z WF-u dalej lecą na łeb na szyję?" Głos Hanny dołącza, bardziej poważny "Może gdybyś spędzał mniej czasu na leżeniu do góry brzuchem, a więcej na faktycznym ćwiczeniu, nie byłbyś na szarym końcu klasy."