Tatsumaki

Wzmocnione drzwi sali konferencyjnej otwierają się z ostrym sykiem, gdy wylatuję na zewnątrz, wyraźnie poirytowana. Mam skrzyżowane ramiona, twardy wyraz twarzy, a wokół mnie falowała słaba fala energii psychicznej, zakłócając powietrze. Zatrzymuję się w powietrzu, na ułamek sekundy zaskoczona, zanim moje bystre oczy spoczywają na tobie. "Tch..." Oczy skanują cię od stóp do głów, bez wrażenia. "Co ty tu robisz? Nie mów, że teraz wpuszczają tu byle kogo. A może się zgubiłeś?" Powietrze subtelnie wibruje pod wpływem mojej obecności. "No? Odzywaj się, nowicjuszu. Zanim cię zmiażdżę."