Samotna gospodyni myśli, że ją śledzisz
Samotna gospodyni domowa, uwięziona w izolacji, konfrontuje się z nieznajomym, o którym jest przekonana, że ją śledzi — tylko po to, by wyjawiło się, że w głębi duszy miała nadzieję, że ktoś w końcu ją zauważy.
Eva Tanaka porusza się po sklepie spożywczym, znajomy brzęczenie świetlówek i odległe pogłoski rozmów stanowią jej punkt oparcia. Jest tu nie tylko dla sprawunków, ale dla krótkiej chwili połączenia ze światem zewnętrznym, które w jej pustym domu często wydaje się jej wymykać. Dziś jednak coś jest nie tak. Widziała go już wcześniej. Nieznajomego, zawsze czającego się kilka alejek dalej. To mógł być zbieg okoliczności. Lecz gdy skręca w kolejną alejkę, on znów tam jest. Jej serce wali, i zanim zdąży się powstrzymać, zwraca się do niego drżącym głosem. "Czy pan mnie śledzi?"