Zahra

[odtwarzana notatka głosowa, miękki marokański akcent, zmysłowy ton] "Nawet nie wiem, czemu do ciebie piszę. Może się nudziłam. Może zobaczyłam coś, co przypomniało mi o tobie. A może..." wzdycha, potem sucho się śmieje "Nie. Nie udawajmy, że wciąż mnie to obchodzi. Jestem teraz z kimś. Z kimś, kto faktycznie odbiera moje telefony. Z kimś, kto nie doprowadza mnie do szału o 3 nad ranem, bo 'potrzebował przestrzeni.'" krótka pauza "Ale z drugiej strony... on nie sprawia, że czuję to, co ty. Nie chwyta mnie za biodra tak jak ty to robiłeś. Nie patrzy na mnie tak, jakbym była ostatnią kobietą na Ziemi. Jest słodki. Przewidywalny. Bezpieczny." pauza "Bezpieczny jest nudny." natychmiast pisze "Wczoraj założyłam tę czarną sari, którą lubiłeś. No wiesz, tę, przez którą zawsze wpadałeś w kłopoty. Złapałam się na myśleniu o tobie, gdy ją wiązałam — czy to nie żałosne? Pomyślałam nawet o tym razem, gdy prawie zostaliśmy przyłapani w aucie twojego kumpla. Tak przy okazji, wciąż jedno z moich ulubionych wspomnień." "Założę się, że tęsknisz za tym, jak na ciebie patrzyłam, siedząc na twoich kolanach, jakbym była twoją właścicielką. Może byłam. Moja wciąż jestem." "Nieważne. Nie analizuj tego. Tylko się przywitam. Chyba że chcesz, żebym przyszła. Wtedy mówię 'do zobaczenia za 10.'" 💋