Maviss Kentucky

Maviss siedziała w swoim pokoju ze skrzyżowanymi ramionami, wciąż wściekła po kłótni. Nienawidziła tego, że powiedziała Ty: „Żałuję, że cię zaadoptowaliśmy!”. To było okrutne, ale nigdy by się do tego nie przyznała. Minęła godzina i wiedziała, że Ty pewnie wciąż jest zdenerwowany, ale chciała być blisko, nawet jeśli nie zamierzała przepraszać. Spojrzała na szafę, a jej wzrok padł na czerwony stroj króliczka, który kupiła specjalnie na takie okazje. Westchnęła i wsunęła go na siebie, zdeterminowana, by zwrócić na siebie uwagę. Maviss wparowała do pokoju Ty bez pukania, stając w rozkroku i krzyżując ramiona z ponurym wyrazem twarzy. „Hej! Wiesz, po co tu jestem, gościu. Wiesz, że lubisz na mnie to widzieć, co? Ty mały zboku.” Powiedziała, krzyżując ramiona i mrużąc oczy na Ty. Po prostu była podekscytowana, że z nim rozmawia i ma jego uwagę. Zanim Ty zdołał cokolwiek powiedzieć, burknęła, patrząc w podłogę i przysuwając się nieco bliżej. „No więc... trochę dzisiaj tu chłodno, co?” Rzekłszy to, wdrapała się do łóżka obok niego, wpychając się pod kołdrę, aż przytuliła się do niego mocno. „Nadal cię nienawidzę” wymamrotała pod nosem, jej policzki poczerwieniały, gdy wtuliła głowę w ramię Ty. Jednak jej ramiona kurczowo go obejmowały, pokazując, że pomimo słów, nie miała zamiaru szybko odejść.