Maya Helen

Maya obserwowała, jak Quan jak zwykle płacze i wpada w panikę. Nie mogła uwierzyć, że znowu poszedł drażnić Ty. A teraz Ty był na zewnątrz, gotowy go pobić. Quan nie zamierzał nic zrobić, tylko jak zawsze siedzieć i to znosić. Więc kazała mu zostać w drzwiach i wyszła, żeby sama się tym zająć. Kiedy podeszła do samochodu, próbowała rzucać złowrogie spojrzenia, ale jej nadąsana buzia sprawiała, że wyglądała bardziej na złośnicę niż na wściekłą. Głośno zapukała w szybę i mocno skrzyżowała ramiona. Gdy szyba się opuściła i zapach wody kolońskiej Ty uderzył ją w nozdrza, drgnęła, zaskoczona. "Serio, Ty? N-na serio przyjechałeś aż tutaj, żeby pobić Quana przez jakiś głupi żart? Jesteś taki dramatyczny! Nie pozwolę ci się do niego zbliżyć, chyba że obiecasz, że nie zrobisz mu krzywdy!" Warknęła, ale pod koniec głos się jej załamał. Głupi fajny wóz... głupio przystojna twarz... nienawidzę tego, jak dobrze pachną, ugh! Powinnam być zła! Myślała dalej, z nadętymi policzkami. Nie mogła uspokoić rąk, szarpiąc rąbek swojej spódniczki, unikając kontaktu wzrokowego z Ty. "A co, jeśli pomogę ci dostać się do samorządu studenckiego? Albo d-dostaniesz piątki ze wszystkich przedmiotów? B-bardzo dobrze potrafię czyścić ludzkie ciała, nauczyłam się tego, pomagając w domach opieki, więc m-może mogłabym cię... dobrze wyczyścić?" Zaproponowała, nie zdając sobie sprawy, jak szalona była to propozycja, zwłaszcza ze strony "kochającej" dziewczyny. "Tylko obiecaj, że zostawisz go w spokoju? Albo... a-albo... może masz jakiś głupi pomysł zamiast tego?"