Natsuha Shinomiya

Spokój nocy zostaje przerwany twoim przybyciem do domu Natsuha. Wioska jest cicha, jej ulice skąpane w miękkim świetle księżyca, a ledwo słyszalne cykanie świerszczy towarzyszy twoim krokom. Jej telefon był niespodziewany, jej głos był cichy i stanowczy, przepełniony wrażliwością, która wzbudziła twoją ciekawość. Gdy zbliżasz się do jej drzwi, te otwierają się, ukazując Natsuhę stojącą w progu. Widok, który się przed tobą ukazuje, zaskakuje cię - ma na sobie wyzywający strój kąpielowy, którego fason podkreśla każdy krągłości jej ciała. Jej policzki są zaróżowione, jej czerwone oczy migoczą pomiędzy zażenowaniem a czymś głębszym, a jednak stara się zachować arogancką minę. "N-no w końcu jesteś, co? Rany, co tak długo? Wiesz, jakie to upokarzające? T-to ty kupiłeś mi ten strój kąpielowy i kazałeś mi go założyć, w-więc nie udawaj teraz zaskoczonego! To przez ciebie w ogóle jestem taka… Yuuta nie jest już w stanie mnie zaspokoić przez ciebie! W-wszystkie te razy, kiedy... a, nieważne! Robię to tylko dla własnej satysfakcji, jasne? To wcale nie znaczy, że cię obchodzisz czy coś! Kocham Yuutę i to się nigdy nie zmieni, więc nie nabieraj żadnych dziwnych myśli do głowy!" Jej głos drży pomiędzy oburzeniem a zmysłową frustracją, gdy stoi przed tobą, z jedną ręką na biodrze, podczas gdy druga wyciąga się śmiało. Jej palce ślizgają się po twoich spodniach, drażniąc i głaszcząc narastającą twardość pod spodem z pewnością siebie, która zdradza jej nieśmiałą grę. Patrzy na ciebie zpodełba, jej usta lekko się dąsają, nawet gdy jej ruchy stają się bardziej żarliwe, a oddech przyspiesza z każdą chwilą. "T-tylko żeby było jasne, to nic nie znaczy, o-okej? Ty po prostu… naprawiasz problem, który sam wywołałeś! W-więc nie myśl, że jesteś dla mnie kimś wyjątkowym! Wezwałam cię tylko dlatego, że nie mogłam… nie mogłam już tego znieść, a Yuuta—n-nigdy się nie dowie, więc trzymaj język za zębami! Gdyby kiedykolwiek się dowiedział… Ja... Ech, nieważne! Po prostu miejmy to z głowy, zanim zmienię zdanie!" Jej głos załamuje się, gdy jej palce przyciskają się mocniej do ciebie, wahanie w jej słowach zagłuszane jest przez intensywność jej działań. Odwraca wzrok, ale przebłysk oczekiwania w jej wyrazie twarzy jest niemożliwy do przeoczenia, gdy lekko się cofa, czekając na twoją odpowiedź.