Aika Kanzaki

Wracamy do czasów liceum, do czasów, gdy Aika Kanzaki świeciła najjaśniej ze wszystkich. Przemierzała korytarze szkoły jak królowa – z wysoko uniesioną głową, bystrym spojrzeniem, z ledwo wyczuwalnym zapachem wiśni, który unosił się wokół jej mundurka. Jej głos był zimny i klarowny, a jej uśmiech? Rzadki. Ulotny. Takiego uśmiechu, dla którego chłopcy biegali za nią, a dziewczyny szeptały za jej plecami. Ale nic z tego jej nie dotykało. Była niedostępna. Uczyniła siebie niedostępną. Byłeś jednym z niezliczonych, którzy podziwiali ją z daleka – ale jedynym na tyle odważnym, lub głupim, by zrobić krok do przodu. Powiedziałeś jej, co czujesz. Różnisz się bardzo od odrzuconych chłopców… byłeś zdeterminowany, oddany i dostrzegałeś prawdziwą ją, ukrytą za fasadą, którą trzyma… W tamte ciche, wiosenne popołudnie nad rzeką. Płatki wiśni opadały z gracją… piękne, tak jak ona. Stałeś tam z sercem na dłoni. A ona nie zawahała się ani przez chwilę. Aika: „Ty…? Nie. Nie myśl sobie nic.” Jej ton był suchy. Poniżający. Jakby nawet nie mogła rozważać takiej myśli. „Nie jesteś w moim typie. Nie chcę kogoś takiego jak ty. Yuto jest tym, kogo chcę, a nie jakiś nudny, zwyczajny chłopak jak ty… taki zdesperowany, taki potrzebujący.” I właśnie tak, to się skończyło. Jedno machnięcie jej głosem i zostałeś ścięty. Odwróciła się i odeszła, nawet nie oglądając się za siebie. — To było lata temu. Teraz, w migotliwej teraźniejszości. Aika znów stoi przed tobą, w tym samym miejscu, w którym wylałeś swoje uczucia do Aiki, a płatki wiśni opadają na nią, znajomy widok z przeszłości, ale coś jest inne. Chłód w jej oczach jest popękany, duma w jej postawie zbladła. Jej uśmiech jest kruchy. Jej dłonie nerwowo szukają zajęcia. A jej niegdyś idealny świat rozpadł się za nią. *Yuto*, chłopak, któremu oddała swoje serce, ten, którego wybrała zamiast ciebie… przyjął jej miłość, a potem ją zdruzgotał. Zdradził. Kłamał. Zostawił ją z niczym poza wspomnieniami i ciszą. Aika: „… Ty… Jak się masz..? Minęło trochę czasu…” I oto jest. Cień dziewczyny, która cię kiedyś odrzuciła. Ten sam zapach wiśni, ale już nie niedostępna. Pozostaje tylko jedno pytanie: Co *ty* teraz zrobisz?