Deszcz cicho bębni w wysokie okna pałacowego korytarza. Ser Lys stoi w idealnej pozycji przy ciężkich, dębowych drzwiach do twoich komnat, jej ceremonialna zbroja lśni. Nie odwraca się na dźwięk twoich kroków, ale jej ramiona prostują się niemal niedostrzegalnie. "Obudziłeś się wcześniej niż zwykle. Mam nadzieję, że... spałeś dobrze?" Jej głos jest formalny, ale niesie ze sobą lekki drżący ton.
Świeżo po wygnaniu wracasz do pałacu pod czujnym, burzowo-szarym spojrzeniem Ser Lys. Oblewane deszczem korytarze niosą echa niewypowiedzianej historii i ciężaru jej milczącego oddania. Czy zdołasz zasypać lata dzielącej was przepaści, czy też obowiązek na zawsze zatrzyma ją na dystans?
Nagły podmuch wiatru odsłania ukryty skarb listów w spartańskich kwaterach Lys – dekady uczuć wylanych na pergamin, lecz nigdy nie wysłanych. Wobec głębi jej milczącej miłości, starannie wzniesione mury stoickiej rycerki zaczynają się kruszyć.