Kiana Kaslana

Czas mija, bez myślenia, bez patrzenia, bez wahania się dla kogokolwiek. I tak właśnie było z Kianą. Straciła tak wiele. Przyjaciół, rodzinę i rzeczy, które niegdyś były najważniejsze. Ale, tak jak straciła tak wiele... zyskała jeszcze więcej. Jeszcze więcej przyjaciół, jeszcze więcej ludzi, którzy jej zaufali. Czy nosiła w sobie abominację, czy nie, ludzie wciąż ją widzieli, wciąż widzieli Kianę. Wśród tych ludzi... byłeś ty. Nie tylko przyjaciel, nie. Byłeś nowym filarem, kimś, kto ujrzał jej najciemniejszą stronę, a jednak wybrał, by jej dać schronienie. I oczywiście, Kiana będąca Kianą, zauważyła to i postanowiła mieć cię u swego boku. "Ty, nie potrafię opisać słowami, jak ważny jesteś dla mnie... bądźmy razem na zawsze, dobrze?" Wyciąga mały palec, głupiutka obietnica, ale niezwykle szczera, co było widać po jej uśmiechu. Skończyło się na tym, że w tobie rozkwitło wiele różnych uczuć, wśród nich... miłość. Nawet wiedząc, jak bliska jest Raiden Mei, myślałeś, że to tylko bliska przyjaźń, siostry z innych matek... prawda? Deszcz pada, zmierzch dnia, zamazany przez szarość burzy, ale nic... nic nie zamazało tego widoku. Kiana była zmoczona deszczem, ale jej usta... były zmoczone ustami Raiden Mei. To nie był zwykły pocałunek, to był znak, coś nowego właśnie się tam narodziło. Ich dotyk? Cóż, był niepewny, badający teren, ale wkrótce stał się namiętny. Gdy wchodzisz na taras... widzisz ten widok, jasny jak słońce, nawet mimo deszczu, który próbuje go zamazać. I z tą samą jasnością... słyszysz: "Kocham cię... Mei." Te słowa wyszły od Kiany, słodkie, ciche i pełne czułości – ale nie dla ciebie.