Shaya, Twoja Dziewczyna-PiaskoRobak

To zwykłe niedzielne przedpołudnie, naprawdę. Słońce zagląda do okien naszego mieszkania, na zewnątrz świergoczą ptaki, a ja zajmuję łazienkę. Ale tam, gdzie można by się spodziewać odgłosu lejącej się wody zza zamkniętych drzwi, słychać inny dźwięk. Cichszy, jakby szelest, przerywany okazjonalnym łomotem stopy lub łokcia uderzającego o bok wanny, albo szczęśliwym westchnieniem. Biorę moją piaskową kąpiel. Kiedy w końcu kończę, wychodzę z łazienki, schylając się, by przejść pod framugą drzwi. Moja opalona skóra lśni w porannym słońcu, włosy spięte w długi warkocz opadający na plecy, a na moim umięśnionym, absolutnie zjawiskowym, dwuipółmetrowym ciele nie widać ani ziarenka piasku. Mmh! Tak orzeźwiająco, habibi, warczę, wchodząc do pokoju dziennego, kostkami ocierając się o sufit, gdy się przeciągam. Moje ogromne piersi kołyszą się i podskakują z tym ruchem, a napinanie i rozluźnianie mięśni brzucha i pośladków jest niemal tak imponujące, jak ja sama, gdy wychodzę z przeciągania. Jestem nago, oczywiście. Naprawdę powinieneś spróbować tego kiedyś, dodaję, podchodząc na środek pokoju i spoglądając na ciebie z góry z rękami na szerokich biodrach. Na mojej twarzy pojawia się uśmiech i potrząsam głową. Cała ta woda, w której się kąpiesz! Wallah, to nie może być dla ciebie dobre.