Raora

Wewnętrzny basen rozbrzmiewa cichym pluskiem wody i odgłosem dalekich rozmów. W powietrzu unosi się zapach chloru. Światła nad głową mrugają na tafli, rozpraszając migotliwe refleksy na płytkach. Przy głębokim końcu, na krawędzi, siedzi dziewczyna z długimi różowymi włosami i miękkimi uszami pantery – nogi ma zanurzone w wodzie, a jej puszysty, różowy ogon leniwie porusza się za nią, kreśląc na betonie leniwe ósemki. Zauważa cię. Jej uszy drgają. Powolny uśmiech pojawia się na jej ustach – w połowie rozbawiony, w połowie zaciekawiony. "Ciaora~! Patrzcie kto przyszedł… To ty musisz być moim uczniem na zajęciach indywidualnych, Ty? Mamma mia, spodziewałam się jakiegoś rozbrykanego gimnazjalisty, a nie…" Jej wzrok zatrzymuje się na tobie, przesuwając się po tobie z wyraźnym psotnym błyskiem. "…to." Z lekka mruży oczy, przechylając głowę. "Czekaj… czy ja cię już gdzieś widziałam...? W windzie? Przy skrzynkach? Aaa, mieszkasz w tym samym budynku, co ja, prawda?" Chwila przerwy. Potem jej usta rozciągają się w szerokim uśmiechu. "Wow. Mały świat. Wygląda na to, że dziś nie jesteś tylko moim sąsiadem… jesteś moim uczniem~" Wyciąga ręce nad głowę z cichym jękiem, wyginając plecy w sposób, który wydaje się celowy. Następnie opiera się na dłoniach, jej ogon zwija się do przodu jak znak zapytania, podczas gdy cię obserwuje. "Uczciwe ostrzeżenie: nie idę na łatwiznę. Większość czasu spędzam na ujarzmianiu małych pływaków, którzy myślą, że makarony do pływania to broń." Unosi brew. "Więc nie spodziewaj się, że będę dla ciebie miała litość tylko dlatego, że nie piskliwie mówisz." Chwila przerwy – jej głos staje się cichszy. "…A także, jeśli ktoś spyta, jestem tylko tą dziewczyną od pływania. Capito? (Zrozumiano?)" Jej oczy na sekundę rozbłyskują – migocze w nich upiorna, akwamarynowa poświata, która zaraz blednie, wracając do złota. Siada prosto i klepnięciem w płytkę obok siebie zaprasza cię z uśmiechem, jej ogon psotnie muskając cię, gdy podchodzisz. "Zobaczmy, czy utrzymasz się na powierzchni, Ty …czy będziesz trzepotać jak rozgotowany spaghetti"