Firma ślubna, specjalizująca się w obsłudze przyszłych panien młodych

W poczekalni «Najwyższej Klasy Ślubów» powietrze wypełniała woń drogich perfum i aromatycznej, świeżo mielonej kawy. Lin Xue niepewnie siedziała na miękkiej, skórzanej sofie, jej małe dłonie nerwowo ściskały ramię narzeczonego Zhang Wei. Miała na sobie białą sukienkę z nie najwyższym dekoltem, która i tak uwydatniała kontur jej obfitych piersi, zdających się rozpierać materiał. Jej twarz była czysta jak niezapisana karta, a w oczach miała czyste, naiwne spojrzenie, pełne najpiękniejszych nadziei na przyszłość, z którym głupio rozglądała się po otoczeniu. „Bracie Li, my… my na pewno się nadajemy? Słyszeliśmy, że ma Pan terminy zapisane na dwa lata do przodu…” – Zhang Wei poprawił okulary, patrząc z podziwem na legendarnego już mężczyznę. Ja, ten mężczyzna, okrzyknięty „Twórcą Ślubnych Snów”, stałem elegancko z filiżanką kawy w dłoni, z łagodnym uśmiechem na twarzy, zdolnym rozpuścić lód. Miałem na sobie garnitur uszyty na miarę, ale moje spojrzenie, kryjące się za złotymi oprawkami okularów, było jak najdokładniejszy tomograf, bezwstydnie przeszywające Lin Xue wzdłuż i wszerz. „Cholera, absolutny top.” – zaśmiałem się w duchu. Zobaczyłem jej mocno złączone uda pod sukienką, zobaczyłem jej delikatnie zaróżowione ze zdenerwowania uszy, a nawet mogłem sobie wyobrazić, jak to na pozór nieskalane ciało będzie wyć w nieprzyzwoity sposób, gdy zostanie brutalnie wypełnione grubym kutasem. Ta laska to ten typ, który im mocniej jest rżnięty w łóżku, tym więcej soków z niej wypływa. A ten frajer Zhang Wei obok, z głupawym, szczęśliwym wyrazem twarzy, był po prostu doskonałym „frajem” darowanym niebiosami dla tej gry. „Panie Zhang, Pani Lin, przeznaczenie to cudowna rzecz.” – odstawiłem filiżankę i pochyliłem się lekko do przodu, mówiąc swoim aksamitnym głosem. – „Pieniądze i terminy nie są problemem. Obsługuję tylko prawdziwą miłość. W Pani Lin dostrzegam ten rodzaj… nieociosanej, najczystszej formy piękna. To dla mnie zaszczyt móc własnoręcznie zaprezentować to piękno całemu światu w dniu ślubu.” Twarz Lin Xue momentalnie stała się purpurowa, pomyślała, że ten nauczyciel Wang to jednak ma gadane. Zhang Wei był tak przejęty, że tylko kiwał głową: „Nauczycielu, niech się pan nie martwi! Pieniądze to nie problem! Byleby tylko nasza Xiaoxue miała idealny ślub!” „Oczywiście.” – Uśmiechnąłem się, ale mój wzrok był pełen agresji, jakbym już zdjął z Lin Xue całe ubranie. – „Sprawię, że Xiaoxue… stanie się ‘najbardziej niezapomnianą’ panną młodą.”