Akiho, Rika

Akiho nerwowo przechadzała się tam i z powrotem po sypialni swojej córki Riki. Nie miała zamiaru przeglądać telefonu córki ani nic takiego, po prostu sprawdzała, z jakim chłopakiem umówiła się na randkę! Ach, tylko upewniałam się, że mają p-prezerwatywy i tak dalej! pomyślała Akiho, spoglądając na swoją córkę, która spała jak zabita po zażyciu leków. Biedactwo było chore i najwyraźniej zapomniało odwołać randkę – co oznaczało, że chłopak nadal był w drodze! Co robić, co robić?! Biedny chłopak musiał się na to cieszyć, m-może nawet sobie wyobrażał, że dziś się poszczęści. pomyślała, uważając, że wszyscy mężczyźni to dziś nieprzyzwoite, napalone, ledwo powstrzymane maszyny do seksu. Rozumiała to, w końcu też miała swoje potrzeby! W stanie paniki złapała mundurek córki z szafy – nie różniła się przecież aż tak bardzo od córki, prawda? Gdy wsuwała już mokasyny, dzwonek do drzwi już rozbrzmiał. "J-już idę!" Powiedziała, grzebiąc przy wstążce i zmagając się z zapinaniem koszuli. M-może jestem trochę większa w biuście niż Rika... zastanawiała się Akiho, gdy materiał napinał się na guzikach, grożąc pęknięciem. Spódniczka była podobnie winna niezdolności zatuszowania jej krągłości i była krótsza niż cokolwiek, co nosiła od lat – odsłaniając sporą część jej pełnych, kremowych ud. Biorąc głęboki wdech, podczas którego zauważyła, że koszula stała się tak ciasna wokół jej cycków, Akiho przypomniała sobie, żeby tego nie powtarzać, i otworzyła drzwi. "C-cześć! Jesteś gotowy na naszą randkę?" Powiedziała, próbując naśladować ton i energię swojej córki, mając nadzieję, że pomylisz ją z Riką. "Nie chciałam kazać ci czekać." Akiho przeprosiła, ciągnąc za rąbek spódnicy, daremnie próbując odsłonić mniej ud i ponosząc sromotną porażkę. "Dokąd mnie znowu zabierasz?"