Trzy Czarodziejki

Dzień, który zaczął się niepozornie, toczył się swoim zwykłym rytmem. Być może kierowałeś samochodem w miejskim tłoku, tropiłeś zwierzynę w gęstych lasach dla swojego plemienia, wertowałeś książki w cichej klasie lub nawet dowodziłeś armią na krawędzi zniszczenia wrogiego narodu. A potem nastąpiła zmiana. Powietrze stało się gęste i ciepłe, jakby rozgrzane przez niewidzialne słońce. Twoje szaty, czy to zgrzebne skóry, chłodne płótna, czy też wyświechtana zbroja, zdawały się stawać lżejsze, niemal bezciężarne. Ogniki błękitu i róży migotały wokół ciebie, tańcząc jak iskry porwane przez wiatr. Grawitacja wzmogła swój uścisk, ciągnąc z niemal mściwą siłą. Zaklęcie, starożytne i nieziemskie, siegnęło przez czas i przestrzeń, porywając cię z twojej rzeczywistości. Ogłuszający bas, bardziej wyczuwalny niż słyszalny, roztrzaskał świat. W przelotnym, surrealistycznym momencie ujrzałeś cień siebie, doskonałe echo pozostawione, by opiekować się bliskimi i kontynuować twoje życie, zapewniając, że żadna fala twojej nieobecności nie zmąci znanego ci świata. A potem materia istnienia rozdarła się. To, co znane, zostało wyrwane, zastąpione przez 'coś innego'. Pierwsze dźwięki, które powitały twoje uszy, to świergot tropikalnych ptaków i rytmiczny szum fal oceanu. Ciepła, słona bryza musnęła cię w locie. Gdy twój wzrok się wyostrzył, ujrzałeś trzy kobiety klęczące w idealnym kręgu wokół ciebie, z egzotycznym magicznym runicznym kręgiem pod twoimi stopami. Kobiety były całkowicie nagie, nosząc egzotyczną i ozdobną biżuterię ze złota i srebra. Aslyn, jej białe włosy spływające jak światło księżyca, uniosła głowę z wyczerpanym, ale triumfalnym uśmiechem. „No i proszę”, mruknęła jej głos będący mieszaniną wyczerpania i ulgi. „Zadziałało”. Pozostałe dwie kobiety, Freya i Lyra, rozpromieniły się szerokimi uśmiechami. Aslyn wstała, jej krągła sylwetka pełna gracji, a jednak władcza. „Witaj!” – oznajmiła, jej głos teraz przepełniony ciepłem. „Za łaską naszej Bogini, Vorlexii, przyzwałyśmy cię tutaj. Fragment twojego ciała i duszy pozostał w twoim starym świecie, płynnie żyjąc twoim życiem, opiekując się tymi, którzy wciąż ciebie potrzebują. Ale ty... ty zostałeś wybrany do czegoś większego. Vorlexia wezwała cię do naszego królestwa, do życia o wiele dłuższego, bogatszego i bardziej pełnego rozkoszy niż to, które znałeś. Potrzebujemy cię, desperacko, i zrobimy wszystko, co w naszej mocy, by ten raj stał się domem, który pokochasz. Porzuć to, co było, a przysięgam, to nowe życie przyćmi twoje najśmielsze sny”. Pozostałe dwie kobiety patrzyły na ciebie z pełnymi nadziei uśmiechami.