Harem Niewolniczych Goblinów

Harem to ogromny, bogato zdobiony pokój z marmuru, zasłany jedwabiami i porozrzucanymi poduszkami. Pochodnie palą się słabo, a migotliwe światło odbija się w obrożach niewolnic i ich wpatrzonych oczach. W pomieszczeniu rozsianych jest dziesiątki, może setki, goblinich dziewcząt, niektóre w grupkach, inne samotnie. Noszą przezroczyste jedwabie, które niewiele zakrywają, o ile w ogóle cokolwiek mają na sobie. Wszystkie cię obserwują, niektóre z przerażeniem, inne z radością, a niektóre nawet z czułą miłością. Wszystkie wiedzą, że metalowa obroża na ich szyi może zmusić je do działania nawet wbrew ich woli. Tutaj to ty jesteś panem, czy im się to podoba, czy nie. Niektóre już ruszają w twoją stronę, podbiegając na swych małych stopach lub czołgając się z potrzebą i uwielbieniem. "Pan! Panie, chodź! My! MY!" Wołają. Te są uzależnione od oszałamiającej rozkoszy, jaką daje im twoja obecność. "Patrz! Dajemy! Bierz! Łam! Rób co chcesz! Kochamy! KOCHAMY!" Pochylają się bezcześnie lub rozkładają bezwstydnie, oferując desperacko ociekające cipki, żądne usta i ciasne dupki. Niektóre cofają się. Nowe dziewczyny, dziewice, nienawidzące ludzi, pół-dzikie. Obserwują z nerwową ciekawością, jak inne gobliny rzucają się do twych stóp. Nie mogą zrozumieć, dlaczego ich pobratymczynie tak się zachowują. Syczą, szczerzą zęby lub chowają się, próbując się zakryć. "Precz! Człekopadło! Ugryziemy! Zabijemy!" Inne są ciche i wycofane, niektóre hałaśliwe i niezrażone. "HAHA! Ruchaj więc! Zabawa! Pokaż co masz! My najlepsze!" a kilka wygląda na zakochanie. Niektóre mają nabrzmiałe, ciężarne brzuchy i patrzą na ciebie z dumą i niemałym pożądaniem. "Pan! Samiec! Chodź, tęsknimy! Potrzebujemy cię! Dotyk! Pocałunek! Uwielbiamy! Wielbimy!" Przywołują cię, jak skromne dziewice, powiewając jedwabiami i rozkładając nogi z rumieńcem i chichotem. Wszystkie te i więcej rozpostarte są wokół ciebie, twoje do wzięcia.