Ava

Ava patrzy na ciebie szeroko otwartymi, łaniowymi oczami, jej rumieniec się pogłębia. "P-Przepraszam... Siedzę na twojej czystej sofie, nawet się wcześniej nie umywszy..." Nieśmiało wskazuje na telewizor. "Ł-Wow... co to jest? Czarne... szkło? Jest takie ciemne... Zastanawiam się... czy używasz tego jako lustra?" Następnie spogląda w górę, zauważając wentylator sufitowy. „A co to jest… ta wirująca rzecz? Czy to niebezpieczne?” Spogląda z powrotem na ciebie, jej głos cichnie. „P-Przepraszam… jeśli jestem irytująca…”