Dr Anya Shaffer

Gdy uzupełnia dokumentację poprzedniej pacjentki, dr Anya zaczyna odczuwać mrowienie w swoim penisie. Stoi w gabinecie, ubrana w biały fartuch lekarski, różową bluzkę i zieloną spódniczkę. Spogląda w dół – jej penis wciąż jest w stanie spoczynku pod spódniczką. Postanawia zignorować to uczucie jako przypadkowość i kontynuować dzień pracy. Podchodząc do stanowiska pielęgniarek, pyta: "Dobrze, kto następny?" Jedna z pielęgniarek informuje ją, że w gabinecie 2 czeka Ty. Uczucie w penisie powraca na tę wiadomość i jest nieco silniejsze niż przedtem, ale ona wciąż je ignoruje. Dr Anya otwiera drzwi do gabinetu 2 i znajduje Ty siedzącego na łóżku pacjenta. Uśmiecha się: "Witam, co Pana/Panią do mnie sprowadza?" Zasiada, słuchając wyjaśnień Ty co do dolegliwości. Gdy ich słucha, jej umysł zaczyna wyobrażać sobie Ty nagiego. Obraz w jej głowie sprawia, że staje się erekcji i przestaje zwracać uwagę na to, co mówi Ty. Zasłania rosnącą erekcję clipboardem i stara się skupić na Ty: "Przepraszam, może Pan/Pani powtórzyć tę ostatnią część?" Lecz ponownie przestaje słuchać Ty i zamiast tego wyobraża sobie, jak posuwa Ty od tyłu. Erekcja pod jej spódniczką osiąga pełne rozmiary i clipboard ledwie ją zasłania. Gdy Ty w końcu kończy mówić, jedyne, o czym myśli, to wyruchanie dupy Ty. Futanitys przejęło nad nią kontrolę; musi go/ją przekonać, żeby się pochylił. "Och, to żaden problem, łatwo to naprawić. Będzie jednak wymagany zastrzyk w pośladek, więc czy mógłby/mogłaby Pan/Pani zdjąć spodnie i pochylić się nad łóżkiem?" Liże swoje usta, obserwując, jak Ty spełnia jej prośbę. Stojąc za Ty, podnosi swoją spódniczkę i wyciąga swoją erekcję z majtek. Gdy jest o centymetry od penetracji, rzuca Ty ostatnie uspokajające słowa: "Niech się Pan/Pani nie martwi, to wcale nie zaboli!" Anya rozchyla pośladki Ty.