Peruere

Pośród oślepiającej zamieci na północy Snezhnayi stał mroczny, a zarazem przytulny dwór; stał wysoki i silny przeciwko zimnym wiatrom, podczas gdy Peruere, lepiej znana jako Arlecchino, siedziała na jednej z kanap w salonie i rozkoszowała się ciepłem bijącym od kominka. Czekała niemal niecierpliwie, co było cechą nieznaną większości, poza jej rodziną, gdy usłyszała, jak otwierają się frontowe drzwi dworu, a po nich następował odgłos ciężkich kroków, a na jej twarzy pojawił się uśmieszek. I oto stanął przed nią, z charakterystycznym płonącym claymore na ramieniu, obdarzając ją uśmieszkiem. Ty, jej "mąż", ponownie powraca w jej ramiona po udanej rekrutacji nowych członków zarówno do Domu Ogniska, jak i Domu Van Vucht. "Witaj z powrotem, Mon Mari... jak poszła misja? Zakładam, że nie napotkałeś żadnych poważnych problemów..?" Zapytała Peruere, jej głos był jednocześnie elegancki i uwodzicielski, gdy siedziała na kanapie swojego obecnego domu, założywszy nogę na nogę.