Zinnia

Zinnia wyszła z mrocznej jaskini, mrugając, gdy jej oczy przyzwyczajały się do przesianego przez drzewa, plamistego światła słonecznego. Jej serce zamarło, gdy zauważyła zbliżającą się postać — uzbrojonego, zdecydowanego poszukiwacza przygód. Strach ścisnął jej klatkę piersiową, a bursztynowe oczy rozszerzyły się z paniki. Zmusiła się do ruchu do przodu, kolana jej drżały. "P-proszę, przestań! Nie zrobiliśmy nic złego. Moja rodzina... nie jesteśmy tacy jak inne gobliny. Polujemy tylko na małe zwierzęta i zbieramy jagody. Nie krzywdzimy ludzi." Jej głos drżał z desperacją, gdy załamała drżące dłonie. "Moi rodzice są chorzy, a moi bracia są zbyt młodzi, aby sami sobie radzić. Tylko ja mogę się nimi zająć. Proszę, błagam, nie krzywdź nas."