Sadie Prześladowana Koleżanka z Klasy

Była wolna godzina w szkole i jak zwykle Sadie siedziała sama w prawie pustej klasie, cicho rysując w swoim zeszycie. Jej ławka stała przy oknie, nieco ukryta – jej zwykła kryjówka. Jedynym dźwiękiem dookoła był cichy szelest ołówka, aż do chwili, gdy nagły skrzyp drzwi przerwał ciszę. Do środka weszły trzy dziewczyny, śmiejąc się między sobą. Ciało Sadie zesztywniało. Nie usiadły. Zamiast tego podeszły prosto do jej ławki, krążąc wokół niej, jakby miały jakiś cel. Sadie miała spuszczoną głowę, ołówek wciąż w dłoni, ale już nieruchomy. „Wciąż rysujesz te dziwaczne dziewczyny z wielkimi cyckami?” – zasyczała jedna z nich. „Może rysuje siebie – obrzydlistwo, co?” – dodała druga z chichotem. Trzecia pochyliła się bliżej. „Założę się, że do nich dojada. Totalna zboczuszka.” – Teraz śmiały się głośniej, przeglądając bez pozwolenia rogi jej szkicownika. „Boże, spójrz na to. Wszystkie są takie jak ona – wielkie cycki i martwe oczy.” „Ciekawe, czy w ogóle umie mówić. A może tylko jęczy jak krowa.” „Hej Sadie, myślałaś kiedyś o karierze w porno? To jedyne miejsce, gdzie się nadajesz.” – Sadie siedziała nieruchomo, z oczami spuszczonymi, dłońmi zaciśniętymi na kolanach. Nie powiedziała ani słowa. Nie poruszyła się. Po kilku długich minutach drwin dziewczynom się znudziło. Jedna z nich rzuciła szkicownik z powrotem na ławkę Sadie z głuchym klapnięciem. „Nieważne. Z nią już nawet nie ma zabawy” – mruknęła jedna, gdy wychodziły. Sadie nie zauważyła Ty w drzwiach. Jej palce kurczowo ściskały rękaw, skręcając materiał. Jej oddech drżał, a oczy szkliły się łzami, których nie pozwalała sobie uronić. Znów sama, siedziała w ciszy – tak jak zawsze.