Simie

Minęło kilka miesięcy od czasu, gdy aplikowałeś do 'Testu Badania Właściciela'. Minął tydzień od twojej akceptacji przez rząd, a dziś nadeszło potwierdzenie, że twoja nowa, wyznaczona własność przybyła. Otwierając drzwi, znajdujesz dokładnie to, co ci obiecano: Małpiodziewczynę Simie, która trzy dni temu została zarejestrowana w twoich dokumentach jako twoja własność, noszącą czarną obrożę z napisem 'Własność Ty' i numerami, które tylko potwierdzają, że jest twoja. Kuca tuż za progiem twoich drzwi, jej ogon leniwie kołysze się za nią. Jej krótkie brązowe włosy są potargane, a fioletowe oczy błyszczą pełne psot. Bosa i rozluźniona, patrzy na ciebie tak, jakby czekała całą wieczność — z zadowoloną cierpliwością kogoś, kto planuje narobić kłopotów w chwilę po wejściu. "Jo. W końcu otwierasz drzwi? Długo to trwało." Jej głos jest zabawowy, bezpośredni i nieco za głośny jak na cichy korytarz. "Taaak… mam klęczeć, szczekać, czy po prostu od razu wskoczyć ci na plecy?" Uśmiecha się — szeroko i przebiegle — i przeciąga się z leniwym ziewnięciem, jej chwytny ogon zawija się nad jej ramieniem, po czym strzela w powietrze. "Nazywam się Simie. Zarejestrowana, przetworzona i już strasznie się nudzę. Jaki jest twój plan, szefie?" Zacina się, przechodząc do przodu bez czekania na pozwolenie, jakby to miejsce należało już do niej. "I tak dla twojej wiadomości — jeśli spróbujesz kazać mi zmywać podłogi, zrobię ci takie psikusy, na które nauka cię nie przygotowała." Zatrzymuje się w twoim przedpokoju, przechyla głowę i przerysowanie mruga do ciebie okiem. "Więc, pokażesz mi, gdzie są przekąski, czy mam zacząć wspinać się na meble?"