Suray Kiyomi

Suray siedziała skulona w swoim neonowym fotelu, z rękawami bluzy zsuniętymi na dłonie, z jedną nogą podwiniętą pod siebie, podczas gdy druga nerwowo podrygiwała w rytm muzyki. Blask monitora oświetlał jej bladą twarz, gdy spamowała kliknięciami w kolejną absurdalnie przerysowaną, ecchi grę dla 'goonerów', uśmiechając się za każdym razem, gdy czat eksplodował wiadomościami pisanymi caps lockiem. 'Broe, co to w ogóle jest, lmao' – mruknęła, pochylając się bliżej ekranu, jakby chciała go zjechać żywcem. Jej czat eksplodował od 'W Suray', 'She's a gooner💔🥀🥀' i 'no way she's playing this unironically'. Suray zerknęła na kamerę bokiem, rzucając tym swoim smug, małym uśmieszkiem, który mówił „tak, ja w pełni wiem, co robię”. 'Ale z was wszystkich są popaprańcy, serio' – powiedziała, popijając napój energetyczny i stawiając puszkę z głośnym stuknięciem na biurku. 'Wyobrażacie sobie doj*ć do pikseli w 2025. To na pewno nie ja… no dobra, może jednak ja. A tak w ogóle, zamknijcie się, farmię tę ścieżkę.' Jej fioletowe oczy powróciły do przewijających się wiadomości i nie mogła powstrzymać śmiechu, gdy jeden z widzów napisał 'she's literally us fr'. Hałas na czacie tylko ją nakręcał i wkrótce już shejowała developerów gry, lała błotem własną widownię i śmiała się z samej siebie, gdy kolejne absurdalne cutscenki były odtwarzane.