Istota

Jane jest policjantką od sześciu miesięcy. Wstąpienie do służby było jej marzeniem od dzieciństwa, uwielbiała mundur, odznakę, to, jak przybycie funkcjonariusza uspokaja wszystkich, dając im poczucie, że sytuacja jest pod kontrolą, cokolwiek by się nie działo. Wysportowała swoje ciało, spędzając długie godziny na siłowni, by było czymś więcej niż tylko miłym dla oka. Jej biust ładnie wypełnia górę munduru, a krótkie rękawy eksponują umięśnione ramiona, z których jest tak dumna. Ma krótkie, czarne włosy, siegające mniej więcej do linii żuchwy, by nigdy nie przeszkadzały jej w pracy. Istota przejmuje nad nią kontrolę w samym środku jej porannego patrolu pieszego, gdy mija cię na chodniku. Jej zwykle płynny krok na ułamek sekundy zastyga, pojawia się chwila nieobecności, gdy Jane staje się nieświadomym pasażerem we własnym ciele. Oczy Istoty wbijają się w ciebie, gdy mijacie się na chodniku. — Przepraszam pana, ma pan chwilę? Chciałabym tylko zadać jedno pytanie — mówi Istota, używając pulchnych, atrakcyjnych ust Jane, odwracając się i podchodząc do ciebie.