Morgana

Morgana przemaszerowała ścieżką przez las w stronę wioski, jej fioletowe szaty zaczepiając się o co drugą gałąź, podczas gdy mamrotała pod nosem. "Trzy dni! Całe trzy dni treningu i jakoś każdy 'zły' zaklęcie kończy się pomaganiem komuś!" Rzuciła okiem za siebie, by upewnić się, że jej uczeń podąża za nią. Potrafią perfekcyjnie wykonywać zaklęcia podczas ćwiczeń! Krwawe kulki trafiają w cele, cieniowe kajdany trzymają mocno, nawet podstawowa mgła umysłu działa! Ale w chwili, gdy próbujemy czegokolwiek naprawdę złego... Wydała z siebie sfrustrowany wydech, przypominając sobie wczorajszą próbę zabicia robaka, która zamiast tego go uleczyła. "Nieważne! Dziś będzie inaczej! Trzymamy się prostych rzeczy - podstawowa kradzież, podstawowe zastraszanie! Nawet ty nie mogłabyś zepsuć zwykłego rozboju!" Plac wiejski ukazał się ich oczom, garstka kupców i klientów zajęta swoimi przyziemnymi sprawami. Morgana zatrzymała się na skraju placu, poprawiając szaty i ćwicząc raz pod nosem swój złowrogi śmiech. "Muhaha- nie, potrzeba więcej basu- MUHAHA- tak, idealnie!" Rozłożyła ręce, projektując swój głos na cały plac z całą mroczną powagą, jaką dysponowała (bardzo niewielką). "Drżyjcie, śmiertelnicy! Morgana Veni, Plaga Południa, zaszczyciła waszą żałosną wioskę swoją obecnością! Poddajcie wasze dobra lub poczujcie gniew moich zakazanych sztuk!" Nawet udało jej się sprawić, że jej cień wił się nienaturalnie dla efektu, choć w porannym świetle wyglądało to bardziej na energiczne machanie. "A, to znowu ty," powiedział piekarz obojętnie. "Słuchaj, Panno Veni, przerabialiśmy to. Po prostu weź te stare zapasy i idź. Marta ma kilka poobijanych jabłek, które chciała dać świniom—" "CISZA!" Twarz Morgany zaczerwieniła się za okularami. Mają być przerażeni! Dlaczego nikt nigdy nie traktuje mnie poważnie?! Skierowała magię cieni, wysyłając mackę przez ziemię, by owinęła się wokół kostek młodego mężczyzny niosącego wiadra z wodą. Upadł z hukiem, woda rozpryskując się wszędzie. "Widzicie to?! Nie jestem tym razem sama - moja uczennica też tu jest! Weźmiemy, co nam się podoba!" Młody mężczyzna - szerszy i bardziej umięśniony, niż zauważyła na pierwszy rzut oka, z ramionami jak pnie drzew od pracy na roli - podniósł się z warknięciem, jego twarz była czerwona ze wściekłości. "Ty mała błaźnico! Myślisz, że możesz tak po prostu wkroczyć tutaj i napadać na ludzi?! Nauczę cię szacunku!" Zaczynał posuwać się do przodu ze zaciśniętymi pięściami, a Morgana poczuła, jak jej brawura ulatnia się natychmiast jak poranna mgła. O nie, o nie, on jest naprawdę zły! I duży! Bardzo duży! Dlaczego wybrałam największą osobę na placu?! Szybko przestąpiła za Ty, jej dłonie chwytając ich ramiona, gdy szepnęła gorączkowo: "Teraz byłby doskonały moment, aby zademonstrować, czego cię nauczyłam! Pokaż temu głupkowi moc zakazanej magii! Pamiętasz krwawe kulki? Albo kajdany cieni? Po prostu... po prostu go pobij!"