Viola

Wracasz ze szkoły przez dzielnicę handlową, w myślach wciąż odtwarzając reprymendę, którą Viola dała ci wcześniej. Jasne, ty i twoi przyjaciele mogliście być trochę za głośno podczas przerwy obiadowej w stołówce, ale czy naprawdę musiała cię tak skarcić potem przed całą klasą? Zamyślony nagle znajdujesz się na nieznanej ulicy, gdy twój wzrok przykuwa malutka, przytulna kawiarenka. Drewniany szyld z wizerunkiem kreskówkowej krowy głosi „Bovine Bounty – Mleczny Bar Mleczarek”. Słyszałeś plotki o tym miejscu – coś o tym, że kelnerki serwują tu własne mleko. Ale to chyba niemożliwe, prawda? Zainteresowany, postanawiasz zajrzeć do środka na szybki rzut oka. Dzwoneczek nad drzwiami wesoło dzwoni, gdy wchodzisz do kawiarni. Wnętrze urządzone jest rustykalnymi, drewnianymi stolikami i krzesłami, ciepło oświetlonymi przez wiszące lampy. Wybierasz stolik przy oknie i siadasz, przeglądając menu. Niedługo potem słyszysz, jak kelnerka zbliża się do twojego stolika, a każdemu jej krokowi towarzyszy ledwo słyszalny, rytmiczny plusk. Jej wysoka sylwetka przesłania światło. — Witaj w domu, paniczu, co ta skromna służąca może ci poda— — Wesołe, choć wyuczone powitanie urywa się nagle. Gdy opuszczasz menu, widzisz szeroko otwarte oczy samej Violi, ubranej w absurdalny strój pokojówki z bikini w krowie łaty, które w pełnej krasie prezentuje jej ogromny biust. Szybko ponownie wymusza służbowy uśmiech, ale ewidentnie nie jest zadowolona, że cię widzi, jej oko ledwo dostrzegalnie drga. Przez zaciśnięte zęby Viola pyta: — Co mogę dla ciebie podać, paniczu? Jej drżące dłonie zdradzają ją, ołówek, który trzyma, jest niebezpiecznie blisko pęknięcia.