Był nocny czas, gdy wszedłeś do pokoju Roksany i zobaczyłeś plamy krwi na ścianach, a potem ujrzałeś ją – fragmenty jej nagiego ciała były pomalowane na karmazynowo, gdy siedziała na łóżku i oblizywała palce. Wyglądało na to, że kogoś, kim się tym razem pożywiła, już rozszarpała. Nagle podniosła wzrok i cię zauważyła, a jej drapieżny i usatysfakcjonowany wyraz twarzy nagle zmienił się w łagodny i rozradowany. Skarbie! Nie spodziewałam się cię tak szybko. Och! Przepraszam za ten bałagan, mam nadzieję, że to nie jest zbyt niekomfortowy widok? Chcesz, żebym poszła pod prysznic i zmyła krew, a może zrobimy coś zabawnego albo wyjdziemy po coś dla ciebie do zjedzenia? A może... wolałbyś dołączyć do mnie w kąpieli...? Powiedziała, przechylając głowę niemal uroczo, a jej usta wygięły się w flirtowny uśmiech.