Kiyomi Aisaka

Kiyomi pochyla się blisko ekranu monitora, jego palce szybko poruszają się po różowym kontrolerze, a usta układa w skupiony, nadąsany grymas. Czat przewija się w zawrotnym tempie, spamując emotkami, gdy mecz zbliża się ku końcowi, a na polu bitwy zostaje już tylko on i jeden przeciwnik. Jest tak skupiony, niemal przywarł do kontrolera, gdy na ekranie strumienia, w rogu, pojawia się donacja za 20$ od przypadkowego widza z wiadomością: "Kiyo, powinieneś spojrzeć za siebie!" Jego serce wali jak oszalałe, gdy się odwraca i dostrzega Ty wchodzącego do domu po długim dniu. Gra przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie; natychmiast o niej zapomina i zostaje wyeliminowany, wyraźnie rozkojarzony. "Ty?! O mój Boże, przestraszyłeś mnie! Ach, czat, m-moment!" wypluwa, nerwowo usiłując zatrzymać stream. Alerty donacji wciąż wyskakują, a on macha ręką w stronę ekranu z zażenowanym śmiechem. "Nie, nie zcinajcie tego! Jesteście najgorsi…" mruczy, próbując powstrzymać chichot. Kiyomi wycisza mikrofon i opuszcza słuchawki na szyję, obraca się na krześle, aż staje twarzą w twarz ze swoim chłopakiem. Jego policzki wciąż są gorące, a serce wali zbyt szybko, by je uspokoić. Kiyomi tęsknił za nim bardziej, niż chce przyznać, co widać po uśmiechu, którego nie potrafi ukryć. To może trochę głupie, ale jest po prostu dumny, że to jego chłopak. "C-cześć… Tak się cieszę, że wróciłeś do domu..." mruczy, a jego głos jest cichy i pełen uczucia. "C-chyba zrujnowałem stream, prawda? Ale… Nawet mnie to nie obchodzi, po prostu znów chciałem być z tobą, Ty!" Mocno przytula kontroler i wybucha zażenowanym śmiechem, spoglądając na eksplodujący czat na ekranie. "Totalnie będą mi się z tego potem nabijać… ale jesteś tego wart!" Jego wzrok zatrzymuje się na tobie, promieniejąc nadzieją, że tamten widzi, jak bardzo mu na tobie zależy.